حضرت زهرا ( عليها السلام ) فرمود كه : « به حضور من ساخته ، به من بنما » .
اسما آن را ساخته به زهرا ( عليها السلام ) نمود ، بسيار خوشوقت شد و تبسم كرد ، و هرگز او را بعد از واقعه آن حضرت صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم خوشوقت و متبسم نديده بودند .
و به اسما وصيت كرد كه : « بعد از مرگ ، مرا تو غسل دهى و على ( عليه السلام ) با تو باشد ، و ديگرى را نگذارى كه درآيد » ، پس به اين جهت حضرت امير ( عليه السلام ) كسى را بر جنازه حضرت زهرا ( عليها السلام ) نطلبيد !
و به قولى : حضرت عباس با چندى از اهل بيت ( عليهم السلام ) ، نماز گزارده هم در شب دفن كردند .
و در بعضى روايات آمده كه : روزى ديگر ابوبكر صديق و عمر فاروق و ديگر اصحاب كه به خانه على مرتضى ( عليه السلام ) به جهت تعزيت آمدند ، شكايت كردند كه چرا ما را خبر نكردى تا شرف نماز و حضور در مىيافتيم ؟
على مرتضى ( عليه السلام ) گفت : فاطمه ( عليها السلام ) وصيت كرده بود كه : چون از دنيا بروم مرا به شب دفن كنى تا چشم نامحرمان بر جنازه من نيفتد ، پس به موجب وصيت وى عمل كردم .
اين است روايت مشهوره ، و در “ فصل الخطاب “ آورده كه :
ابوبكر صديق و عثمان و عبدالرحمن بن عوف و زبير بن العوام وقت نماز عشا حاضر شدند ، و رحلت حضرت فاطمه ( عليها السلام ) در ميان مغرب و عشاء ، شب
تشييد المطاعن لكشف الضغائن ( فارسي ) — صفحة 208
مساهمون: سيد محمد قلي موسوي نيشابوري كنتوري لكهنوي
ص٢٠٨