رسول خدا ( صلى الله عليه وآله و سلم ) آن را در مدح اصنام ، در اثناى تلاوت سوره والنجم خوانده بود ، و تفصيل اين قصه در دفع كيد ششم از مكائد جزئيه مخاطب كه در باب دوم به كار برده گذشت ( 1 ) .
اما آنچه گفته : زيرا كه نام جماعت كه مذكور شد ، خبر يكى از ايشان مفيد يقين است .
پس دو معنا دارد :
اول : آنچه مقصود و مراد اوست و آن اين است كه : خبر هر واحد از اين جماعت مفيد يقين است ، و اين معنا نزد شيعه باطل است ، بلكه نزد اهل سنت هم افاده يقين محل كلام است ، كما يظهر من بحث خبر الآحاد من كتب الأُصول .
دوم : آنچه مقرون به صدق است ، و آن اين است كه : خبر يكى از جمله ايشان - اعنى حضرت اميرالمؤمنين على بن ابى طالب ( عليه السلام ) - مفيد يقين است از جهت ثبوت عصمت آن حضرت ، و دانستى كه آن حضرت ( عليه السلام ) راوى اين خبر را كاذب و خائن و آثم و غادر مىدانست ، و در مابعد مىدانى كه آن حضرت بر اثبات ميراث حضرت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله و سلم ) و ابطال حديث ( لا نورث . . ) استدلال به دو آيه قرآنى فرموده .
هامش
1 . اشاره است به كتاب “ تقليب المكائد “ اثر ديگرى از مؤلف در ردّ باب دوم “ تحفه اثنا عشريه “ ، مراجعه شود به مقدمه تحقيق . تقليب المكائد : 89 - 94 .