پس جوابش اينكه : ازواج را همگين ( 1 ) ثُمن تركه مىرسيد ، عايشه را تِسع الثُمن ، چنانچه شاعر گفته :
تبغّلتِ تجمّلتِ ولو عشتِ تفيّلتِ * لكِ التسعُ من الُثمن وفي الكلّ تطمّعت
و در تصرف هر يك ، يك ( 2 ) حجره بود ، و ابوبكر حجرات را از آنها انتزاع نمود .
و نيز ابوبكر و عمر ، ازواج - خصوصاً عايشه و حفصه را - عطايا و صلات بسيار مىدادند ! ! ابن حجر در “ صواعق محرقه “ گفته :
كان أبو بكر وعمر يعطيان عايشة في كلّ سنة عشرة آلاف درهم ( 3 ) .
يعنى : مىدادند ابوبكر [ و ] عمر عايشه را در هر سال ، ده هزار درهم .
و مع هذا اگر عايشه و حفصه به جميع وجوه از تركه حضرت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) محروم مىماندند ، بازهم ابوبكر به آن مبالاتى نمىداشت ، به سبب آنكه مقصود عمده ، محروم ساختن حضرت زهرا فاطمه ( عليها السلام ) از ميراث پدر بزرگوارش بود ، گو دختر او نيز محروم ماند .
هامش
1 . يعنى : همگى .
2 . در [ الف ] اشتباهاً : ( يك يك يك ) آمده است ، و در [ ب ] آمده : ( هريك يك از آن زنها يك حجره كامل ) .
3 . [ الف ] در فصل خامس باب اول در شبهه سابعه . ( 12 ) . [ الصواعق المحرقة 1 / 99 ] .