شيخ عبدالحق دهلوى در “ ترجمه مشكاة “ بعدِ تقريرِ اشكالِ دفع نمودنِ عمر ، اموال بنى النضير [ را ] كه خداى تعالى فيء كرده بود بر رسول خدا ( صلى الله عليه وآله و سلم ) بعدِ امتناع از آن ، و جواب از آن اشكال گفته :
و مشكل تر از اين قضيه فاطمه زهرا رضى الله عنها [ ( عليها السلام ) ] است ; زيرا كه اگر گوييم كه : وى - رضى الله عنها [ ( عليها السلام ) ] - جاهل بود به اين سنت ، بعيد است ; و اگر التزام كنيم كه شايد اتفاق نيفتاد او را استماع اين حديث از آن حضرت صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم مشكل تر مىشود ، كه بعد از استماع اين حديث از ابوبكر و شهادت صحابه بدان ، چگونه قبول نكرد ، و در غضب آمد ؟ !
و اگر غضب پيش از سماع حديث بود ، چرا برنگشت از غضب تا اينكه به امتداد كشيد ، و تا زنده ماند مهاجرت كرد ابوبكر را ؟ ( 1 ) انتهى .
و آنچه شيخ مذكور و ديگر اهل سنت را از اين اشكال ، جواب نوشتهاند ، باطل است ، از جهت احاديثِ دالّه بر آنكه غضب آن حضرت موجب غضب خداى تعالى است - كما سيجيء - .
و نيز به جهت دلالت آيه تطهير بر ثبوت عصمت آن حضرت ( عليها السلام ) .
و نيز اجازه دادن حضرت اميرالمؤمنين على بن ابى طالب ( عليه السلام ) ، آن حضرت را براى اين طلب ، و عدم ممانعت حسنين ( عليهما السلام ) ، صريح دلالت مىكند بر اينكه اهل بيت حضرت پيغمبر خدا ( صلى الله عليه وآله و سلم ) - كه به موجب آيه تطهير از ‹ 193 ›
هامش
1 . [ الف ] فصل ثالث باب الفي من كتاب الجهاد . ( 12 ) . [ أشعة اللمعات 1 / 480 ] .