( يُوصِيكُمُ اللّهُ فِي أَوْلادِكُمْ . . ) ( 1 ) إلى آخر الآية در منع فاطمه زهرا ( عليها السلام ) ميراث پدرش ( صلى الله عليه وآله ) [ را ] ( 2 ) ، و معلوم است عموم خطاب مر پيغمبر ( صلى الله عليه وآله ) و امت را ،
و متمسك گرديد در اين منع به چيزى كه خود متفرد بود به روايتش ، وهو أنه ( صلى الله عليه وآله ) قال : نحن معاشر الأنبياء لا نرث و لا نورّث ، ماتركناه صدقة .
و حال آنكه به غايت ، قليل الرواية بود .
و متهم است در اين روايت لِكونها نفعاً لَهُ حيثُ يحلّ له الصّدقة .
و عجيب است به غايت ، بلكه ممتنع است به حسب عادت ، اختصاص ابوبكر به شنيدن چنين خبرى دون غيره .
و ممتنع است عقلاً و شرعاً آنكه تركه پيغمبر ( صلى الله عليه وآله ) صدقه باشد نه ميراث ، و بر وارثان اختصاص تركه او حرام ، و مع ذلك وارثان خود را خبر نداده باشد از اين حكم ، و منع نفرموده باشد از طلب آن ، و اهمال كرده باشد در انذار اهل بيت [ و خويشان خود را با وجود آنكه مأمور است به آن في قوله تعالى : ( وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الأقْرَبِينَ ) ( 3 ) ، و يا آنكه خبر داده باشد و اهل بيت ] ( 4 ) و فرزندان پيغمبر ( صلى الله عليه وآله ) نشنيده باشند سخن پيغمبر ( صلى الله عليه وآله ) را ، و انقياد نكرده باشند امر او را ، و طلب غير حق خود كرده باشند ، با آنكه معصوم و مطهرند ، به حكم نص قرآن : ( إِنَّما يُرِيدُ اللّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ
هامش
1 . النساء ( 4 ) : 11 .
2 . زياده از مصدر .
3 . الشعراء ( 26 ) : 214 .
4 . زياده از مصدر .