اما آنچه گفته : در اين روايت ، طرفه خبط و خلط واقع شده . . . الى آخر .
پس در اين كلام ، طرفه خبط و خلط واقع شده ; زيرا كه روايت عزل ابى بكر را علماى ثقات و محديثن اَثبات اهل سنت روايت فرمودهاند ، مثل ترمذى و امام احمد بن حنبل و پسرش عبدالله و طبرى و كواشى و حموى و امام ابوعبدالرحمن نسائى و سهيلى و ثعلبى و حاكم - مع الحكم بالصحة - و سيد حفاظ ابن مردويه و ابن ابى شيبه و ابن حبان و عبدالرزاق و ابن المنذر و ابن ابى حاتم و ابن خزيمه و ابوعوانه و طبرانى و دارقطنى و بيهقى و سبط ابن الجوزى و سعيد بن منصور كازرونى و اصيل الدين محدّث و سيد جمال الدين محدّث و ابن حجر و شيخ عبدالحق دهلوى و غير ايشان كه اِحصاء اسمائشان مشكل است .
پس اين جماعت بسيار و عدد بى شمار [ از ] ( 1 ) علماى كبار خود را اصحاب خبط و خلط ناميدن ، و حال ايشان را مماثل حال منشد شعر مذكور و مستفتى استفتاى مسطور نمودن ، به غايت غريب و بديع است !
پس ظاهراً مخاطب ، در پرده طعن و تشنيع بر اهل حق ، مىخواهد كه بناى مذهب سنيه [ را ] از بيخ بركند ، و ائمه و اساطين دين ايشان را به افحش انواع تفضيح در خلايق رسوا كند ، اين همه گو بر او سهل باشد ، ليكن مشكل اين است كه پدر بزرگوار او - كه خود او را آيتى از آيات الهى و معجزه اى از
هامش
1 . زياده از نسخه [ ب ] .