محتاج به اجتهاد عظيم و علم وافر مىگرداند - با ابوبكر ثابت شد ، لياقت قرائت چند آيه به آواز بلند - كه هر قارى و حافظ مىتواند سرانجام داد - چرا او را ثابت نخواهد بود ؟ و خطبههاى ابوبكر و صفت اقامه حج كه از ابوبكر در آن هنگام به ظهور آمده در “ صحيح نسائى “ و ديگر كتب حديث به طرق متعدده مذكور است .
و به اجماع اهل سير ثابت و مقرر است كه : على مرتضى ( عليه السلام ) در اين سفر اقتداى [ به ] ابوبكر مىفرمود ، و عقب او نماز مىگزارد ، و در مناسك حج متابعت او مىنمود .
و نيز در سير و احاديث ثابت و صحيح است كه : چون على مرتضى ( عليه السلام ) از مدينه منوره به عجله روانه شد ، و بعد از قطع مسافت به جناح سرعت نزديك به ابوبكر رسيد ، و آواز ناقه جناب رسول خدا ( صلى الله عليه وآله و سلم ) مسموع ابوبكر گرديد ، اضطراب نمود ، و گمان برد كه شايد حضرت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله و سلم ) خود براى اداى حج تشريف آورده باشند ، تمام لشكر را ايستاده كرد و توقف نمود ، و بعد از ‹ 158 › ملاقات على مرتضى ( عليه السلام ) استفسار فرمود : ( أمير أو مأمور ؟ ) يعنى : تو اميرى و من از امارت معزول ؟ يا تابع و مأمورى و من امير ؟ على مرتضى ( عليه السلام ) در جواب گفت : كه من مأمورم ، پس ابوبكر روانه شد و پيش از روز ترويه خطبه خواند ، و تعليم مناسك حج - موافق آيين اسلام - به مردم شروع كرد ، پس لابد اين عزل ابوبكر را كه در مقدمه تبليغ چند آيه قرآنى واقع شد ، وجهى مىبايد ، وراى عدم لياقت و قصور قابليت ، و الا نصب ابوبكر در امرى كه خيلى جليل القدر است ، و عزل او از اين كار سهل صريح خلاف عقل
تشييد المطاعن لكشف الضغائن ( فارسي ) — صفحة 178
مساهمون: سيد محمد قلي موسوي نيشابوري كنتوري لكهنوي
ص١٧٨