تفصيل اين مقدمه آنكه روايات اهل سنت در اين قصه مختلفند ، و اكثر روايات به اين مضمون آمدهاند كه :
ابوبكر را براى امارت حج منصوب كرده ، روانه كرده بودند ، نه براى رسانيدن برائت ; و حضرت امير [ ( عليه السلام ) ] را بعد از روانه شدن ابوبكر ، چون سوره برائت نازل شد و نقض عهد مشركان در آن سوره فرود آمد ، از عقب فرستادند ‹ 157 › تا تبليغ اين احكام تازه نمايد ، پس در اين صورت عزل ابوبكر اصلا واقع نشد ، بلكه اين هر دو كس براى دو امر مختلف منصوب شدند ، پس در اين روايات خود جاى تمسك شيعه نماند كه مدار آن بر عزل ابوبكر است ، و چون نصب نبود عزل چرا واقع شود ؟ !
و در [ “ تفسير “ ] بيضاوى و “ مدارك “ و “ زاهدى “ و “ تفسير نظام نيشابورى “ و “ جذب القلوب “ و “ شرح ( 1 ) مشكاة “ همين روايت را اختيار نمودهاند ، و همين است ارجح نزد اهل حديث .
و از “ معالم “ و “ حسينى “ و “ معارج “ و “ روضة الاحباب “ و “ حبيب السير “ و “ مدارج “ چنان ظاهر مىشود كه :
اول آن حضرت صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم ابوبكر را به قرائت اين سوره امر نموده بود بعد از آن على مرتضى ( عليه السلام ) را در اين كار نامزد فرمودند ، و اين دو احتمال دارد :
يكى : آنكه ابوبكر صديق را از اين خدمت عزل كرده ، على مرتضى ( عليه السلام ) را منصوب فرمودند به جاى او .
هامش
1 . در مصدر : ( شروح ) .