خرّجه في فضائله وقال : هو أسند حديث روي في هذا المعنى ، وسويد بن غفلة أدرك الجاهلية وأسلم في حياة النبيّ [ ( صلى الله عليه وآله و سلم ) ] ( 1 ) .
اما آنچه گفته : طرفه آن است كه خود شيعه اعتقاد دارند كه حضرت موسى ( عليه السلام ) از رسالت و نبوت استعفا كرد و به هارون مدافعه نمود .
پس طرفه آن است كه : چنين دعوى بزرگ و عظيم بر زبان آورده ، و دليل و شاهد آن اجمالا هم ذكر نكرده و باز خواسته كه به آن حجت آرد و گلوى امام خود را به دعوى لسانى از طعن و ملام بدر آرد ؟ !
و عجب تر آنكه در باب نبوت هم اين دعوى بى سر و پا به بسط تمام وارد ساخته ( 2 ) ، و در مقام استشهاد بر آن مهره سكوت بر لب گذاشته .
اما آنچه گفته : زيرا كه رياستى كه مردم به اين كس بدهند ، قبول كردن يا دوام و استمرار بر آن نمودن چه ضرور است ؟
پس جوابش آنكه : عثمان كشته شدن خود اختيار كرد ، و خلع خلافت از خود ننمود ، و گفت : نمىكشم پيراهنى را كه خدا به من پوشانيده است ( 3 ) .
هامش
1 . [ الف ] الفصل الثالث عشر من الباب الأول ، من القسم الثاني 104 ورق . [ ب ] رياض النضرة 1 / 229 . [ الرياض النضرة 2 / 229 - 230 ( طبع دارالغرب الإسلامي بيروت ) ] .
2 . تحفه اثنا عشريه : 168 عقيده هشتم .
3 . مراجعه شود به : رياض النضرة 1 / 290 ، تاريخ طبرى 3 / 405 ، تاريخ المدينه ابن شبّة 4 / 1286 .