و آنفاً دانستى كه ( أقيلوني فلست بخيركم ) را غزالى - كه از اكابر ائمه اهل سنت است - قطعاً به ابوبكر منسوب ساخته ، و او را قائل اين كلام حتماً دانسته ، و در كتاب او “ سرّ العالمين “ و كتاب “ تذكرة خواص الامة “ سبط ابن الجوزى نقلا عنه مذكور است .
اما آنچه گفته : و به افترائات شيعه الزام اهل سنت خواستن كمال نادانى است .
پس دانستى كه اين روايت در كتب معتمده اهل سنت و “ صحاح “ ايشان به اعتراف ابن روزبهان موجود است ، پس آن را از افترائات شيعه گفتن دليل كمال همه دانى مخاطب است .
اما آنچه گفته : كه حضرت امام همام زين العابدين امام سجاد [ ( عليه السلام ) ] در “ صحيفه كامله “ - كه نزد شيعه به طرق صحيحه متعدده مروى است - مىفرمايد : « أنا الذي أفنت الذنوب عمره » . . إلى قوله : همان جواب را از طريق اهل سنت در حق أبوبكر قبول فرمايند . . . الى آخر .
پس مردود است :
اولا : به اينكه نزد شيعه كلمات حضرت امام زين العابدين ( عليه السلام ) محمول بر تواضع و فروتنى است ، و نزد ما اگر كسى از راه تواضع نسبت ذنوب به سوى خود با وصف برائت از آن كند ، مضايقه ندارد .
و مخاطب را نمىرسد كه كلام ابى بكر را محمول بر تواضع نمايد ; زيرا كه
تشييد المطاعن لكشف الضغائن ( فارسي ) — صفحة 154
مساهمون: سيد محمد قلي موسوي نيشابوري كنتوري لكهنوي
ص١٥٤