مىداشت ، و تقرير جناب امير ( عليه السلام ) بالاجماع معتبر است .
و كلمه : « والله ما هذا من أمري » مفيد انكار بر كلام امام حسن ( عليه السلام ) نيست ، بلكه غرض از آن اين است كه : اين كلام آن حضرت به تعليم جناب امير ( عليه السلام ) واقع نشده ، و از اين معنا منكَر دانستن آن حضرت ( عليه السلام ) اين كلام را هرگز مستفاد نيست .
اما آنچه گفته : بلكه قبل از اربعين منصب نبوت به كسى عطا نشد .
پس مردود است به چند وجه :
اول : آنكه آنچه ذكر كرده دعواى محض است ، دليلى بر آن اقامه نكرده .
دوم : آنكه اگر بالفرض كسى از انبيا قبل از اربعين ( 1 ) نبوت عطا نشده باشد ، از آن عدم اعتبار اقوال و افعال ائمه [ ( عليهم السلام ) ] در حال صغر سن لازم نمىآيد ، و الا لازم آيد كه قبل از اربعين مطلقاً افعال و اقوال اين حضرات معتبر نباشد ، ولعلّه لايرضى به الناصب باللسان ، وإن كان يعتقده - بل أشنع منه - بالجنان .
هامش
1 . [ الف و ب ] و واضعين در اين باب حديثى هم ساختهاند ، ليكن ناقدين به تفضيحشان پرداخته ، سيوطى در رساله “ درر منتثره “ مىآرد : ( ما من نبيّ إلاّ بعد الأربعين ) ، قال ابن الجوزي : موضوع . ( 12 ) . [ الدرر المنتثرة 164 ، گر چه همين مطلب را از ابن جوزى ، عجلونى در كشف الخفاء 2 / 194 و صالحى شامى در سبل الهدى والرشاد 2 / 226 نقل كردهاند ، ولى در الموضوعات ابن جوزى پيدا نكرديم ] .