بدان كه : در حالتى كه حدّت ذكا و سرعت فهمِ سيد رضى در حال صغر سن به اين مرتبه باشد ، پس وجود آن به حد كمال در اهل بيت رسالت ( عليهم السلام ) و خاندان نبوت در حالت صبا ، موجب كدام استعجاب و سبب كدام استغراب است ؟ !
وقال الشاعر - شعر - :
لاتعجبوا من علوّ همته * وسنّه في أوان منشأها
إن النجوم التى تضيء لنا * أصغرها في العيون أعلاها
اما آنچه گفته : و بر تقدير اول ترك تقيه كه نزد ايشان از جمله واجبات است ، لازم مىآيد .
پس مدفوع است به اينكه : مستدل را لازم است كه وجوب تقيه على العموم و الاطلاق در جميع امور از كتب اماميه اثناعشريه به اثبات رساند ، بعد از آن اين مقدمه را در مقدمات دليل دخل دهد ; و هر كه كتب اماميه را تتبع و تفحص نموده باشد ، نيك مىداند كه جواز تقيه نزد ايشان در وقت خوف است .
و معلوم و متيقن است كه حضرت امام حسن ( عليه السلام ) و امام حسين ( عليه السلام ) را در آن وقت - به سبب زنده و موجود بودن حضرت فاطمه زهرا ( عليها السلام ) - از كسى به هيچ گونه خوفى و ترسى لاحق نبود ، چنانچه در حديث طويل از احاديث “ صحيح بخارى “ مذكور است :