و مخاطب در باب دوم از ابواب اين كتاب در ضمن كيد هشتاد و دوم از مكايد خويش - بعد نقل روايت “ احتجاج طبرسى “ [ ( قدس سره ) ] - گفته :
و اين روايت هم از اكاذيب متعصبان روافض است ، و صحيح آنقدر است كه ديگر علماى شيعه در كتب خود روايت كردهاند ، و اهل سنت نيز آوردهاند :
لمّا دخل أبو حنيفه المدينة زار قبر النبيّ صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم ، ثم دخل دار الصادق [ ( عليه السلام ) ] فجلس ينتظر خروجه ، فخرج ابنه موسى [ ( عليه السلام ) ] - وهو صغير - فقام ووقّره ، ثم قال : أين يضع الغريب حاجته في بلدكم ؟ . . . فأجاب بما ذكره سابقاً ، فقال أبو حنيفه : ( اللّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَهُ ) ( 1 ) .
از اين روايت صحيحه معلوم شد كه ابوحنيفه به طريق استعجاب از فهم و ذكاء اطفال اهل بيت رسالت [ ( عليهم السلام ) ] اين سؤال نمود ، چنانچه اطفال ذى هوش تيز فهم را - خاصه چون از خاندان عالى باشند - در اين زمان هم امتحان به سؤال مىنمايند ، و در حقيقت منظور سائل در امثال اين مقام يا تأكيد بزرگىِ اعتقاد آن خاندان براى خود ، يا اثبات علو درجه آن خاندان نزد غير خود مىباشد ، نه قصد افحام و الزام ، معاذالله من ذلك ! ( 2 ) انتهى .
هرگاه حضرت امام موسى كاظم ( عليه السلام ) در حالت صغر سن عالم به احكام
هامش
1 . سورة الانعام ( 6 ) : 124 .
2 . تحفه اثنا عشريه : 69 - 70 .