رسول خدا صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم وى را بر ما امير نگردانيده ، مگر به جهت آنكه وى مصلحت حرب را نكو مىداند . ( 1 ) انتهى .
و از تأمير عمروعاص بر شيخين در غزوه ذات السلاسل و عبارات “ فتح البارى “ و “ روضة الاحباب “ نيز معلوم شد كه عمروعاص از ابوبكر و عمر اعلم به مصلحت حرب بود .
و حضرت اميرالمؤمنين على بن ابى طالب ( عليه السلام ) از عمروعاص باليقين اعلم به مصلحت حرب بود ، چنان كه سابقا در حال همين غزوه نيز ظاهر شده ، پس حضرت اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) از ابوبكر و عمر اعلم به مصلحت حرب باشد ; و دلايل افضليت آن حضرت بر جميع صحابه در جميع امور در باب امامت به شرح و بسط تمام گذشت ( 2 ) .
اما آنچه گفته : زيرا كه در مقدمه خاص رياست دادن . . . الى آخر .
پس مخدوش است به اينكه : هرگاه جهاد كفار و مقاتله مخالفين اشرار - كه از اعظم اركان خلافت و سنام اسلام است - نزد مخاطب از عمروعاص به خوبى انجام مىيافت و از شيخين سرانجام نمىشد ، اين صريح اقرار است به افضليت عمروعاص بر شيخين در امر سياست ; و هرگاه شيخين در امر سياست هم از ديگران مفضول باشند ، چسان مستحق خلافت شوند ؟ !
هامش
1 . روضة الاحباب ، ورق : 119 - 120 .
2 . اشاره است به كتاب “ برهان السعاده “ از مؤلف ، مراجعه شود به مقدمه تحقيق .