الكبار كالجزري ، والسيد أصيل الدين ، وجمال الدين المحدّث . . وغيرها من النسخ الحاضرة ، فكلّها بحذف النون ( 1 ) .
و شيخ عبدالحق دهلوى ، و ملا يعقوب لاهورى ، و حسين بن محمد دياربكرى در كتب خودشان ( 2 ) از كتابش “ روضة الاحباب “ نقلها آرند ، و آن را معتمد دانند ، بلكه خود مخاطب در “ رساله اصول حديث “ جمال الدين محدّث را از مشايخ اجازه خود شمرده ( 3 ) ، و نيز كتاب “ روضة الاحباب “ او را از همه تصانيف علم سيره بهتر دانسته !
اما آنچه گفته : سوم : آنكه ابوبكر را بعد از رحلت پيغمبر صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم انقلاب منصب شد ، در آحاد مؤمنين بود ، خليفه شد و به جاى پيغمبر صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم نشست . . . الى آخر .
پس مدفوع است به چند وجه :
وجه اول : آنكه تأخير ابوبكر تا وفات رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) در خروج همراه اسامه ، با تأكيد شديد آن حضرت ( صلى الله عليه وآله ) ، البته گناه و اثم كبير است ، و اين وجه كه گفته ، در جواب اين كلام متمشى نمىشود .
هامش
1 . [ الف ] شروع كتاب الآداب ، فصل أول ، باب السلام .
[ مرقاة المفاتيح 8 / 457 ] .
2 . در [ الف ] ( خودها ) بود كه اصلاح شد .
3 . تعريب العجالة النافعة ( رساله اصول حديث ) : 100 .