ابن روزبهان مىگويد كه : صحيح شده كه ابوبكر در جيش اسامه نبود ، و از شيخ جزرى مىآرد كه : هر كه دعوى مىكند كه ابوبكر در جيش اسامه بود پس خطا كرده ( 1 ) .
و نصرالله كابلى هم نقاب حيا از رخ برگرفته ، به تقليد ابن روزبهان مأمورىِ ابوبكر را انكار كرده ، چنانچه در جواب اين طعن گفته :
وهو باطل ; لأنه ما أنفذه و ما أمره بالرواح في الجيش . . إلى آخره ( 2 ) .
و مخاطب با آنكه سرقت اقوال او ، و نسج بر منوال او پيشه گرفته ، ليكن از سرقت اين انكار و دروغ فضيح استحيا كرده ، بلكه به اِلجاى قادر على الإطلاق ، خود نقل كرده كه : ابوبكر و عمر و عثمان ساختگى كرده ، ديره و خيمه بيرون فرستاده بودند ، و مىخواستند كه از آنجا كوچ نمايند ( 3 ) .
و اين را به كتب معتبره خود نسبت داده ، و به زبان خود كذب و وقاحت علماى خود [ را ] ظاهر ساخته .
و ابن تيميه وقاحت و بى حيايى را به پايان رسانيده كه تكذيب آن به كمال تشدّد و مبالغه نموده ، و از نهايت جسارت ، ادعاى اجماع علما بر كذب آن نموده ! چنانچه در جواب “ منهاج الكرامه “ گفته :
هامش
1 . احقاق الحق : 218 .
2 . الصواقع ، ورق : 253 - 254 .
3 . مراجعه كنيد به : تحفة اثناعشريه : 264 - 265 .