مبدل ساختى و رنج و الَم را از من فرمودى و اسباب و وسايل آسايش ، عطا كردى و دفع هر سختى نمودى و از هر غم و اندوهم رهاندى و عافيت در تن و سلامت در دين بخشيدى .
بارى ، اى مُنعم حقيقى ! نعمتت بر من آن قدر بسيار و بى حد و شمار است كه اگر خلق اولين و آخرين مرا بر ذكر آن نعمتها كمك كنند باز نه من و نه تمام اولين و آخرين برشمارش قادرند .
اى ذات پاك بلند مرتبه ، پروردگار بزرگ ، كريم مهربان ! نعمت هايت به شمار نيايد و ثنايت را جز تو كس نتواند و نعمت هايت را سپاسگزارى و پاداش ندارد . درود فرست بر محمد و آل محمد و نعمتت را بر ما به حد كمال رسان و ما را به طاعتت سعادتمند گردان . تو منزه از شرك و شريكى و هيچ خدايى جز تو نيست .
اى خدا ! البته تو دعاى بندگان مضطر و پريشان را اجابت كنى « 1 » و هر رنج و الَم را بر طرف گردانى و غمديدگان را به فريادرسى و بيماران را شفابخشى ، فقيران را غنى گردانى و جبران حال شكسته دلان كنى ، به كودكان ترحم و به بزرگان يارى فرمايى .
نه جز تو كسى را يار و ياورى و نه فوق تو در عالَم قادرى است و تو بلند مرتبه و بزرگ خدايى و بس .
اى خدايى كه اسيران و زندانيان را از حبس آزاد كنى و به طفل صغير روزى بخشى !
اى پناه هر دلِ ترسان كه به تو پناهنده شود !
اى خداى يكتايى كه هيچ شريك و مددكارى نيست ! درود فرست بر محمد و آلمحمد و در اين آخر روز ، هر نعمت كه به هر يك از بندگان عطا مىكنى ، به من
هامش
( 1 ) . نمل ، آيه 62 : « يا چه كسى است كه دعاى مضطر را اجابت مىكند و گرفتارى را بر طرف مىسازد ، و شما راخلفاى زمين قرار مىدهد . » .