و غم و اندوهم بر طرف ساختى و دعايم اجابت فرمودى و گناهانم بخشيدى و به مطلوبم رسانيدى و بر دشمن يارى و نصرتم دادى . به هر حال نعمت و احسانها و عطاهاى گرامىات را هرگز به شمار نتوانم آورد « 1 » اى مولاى من !
تويى كه عطا فرمودى ، تويى كه فقرا راغنى ساختى ، تويى كه سرمايه دادى ، « 2 » تويى كه پناه دادى ، « 3 » تويى كه امور بندگانت را كفايت كردى ، تويى كه هدايت كردى ، تويى كه خوبان را عصمت از گناه كرامت كردى ، تويى كه گناهان را مستور ساختى ، تويى كه گناهان را آمرزيدى ، تويى كه عذر گناهان را پذيرفتى ، تويى كه تمكن و جاه بخشيدى ، « 4 » تويى كه عزت و جلال دادى ، تويى كه اعانت فرمودى ، تويى كه مدد فرمودى ، تويى كه تأييد توانايى دادى ، تويى كه يارى فرمودى ، تويى كه بيماران را شفا دادى ، تويى كه عافيت بخشيدى ، تويى كه اكرام فرمودى ، تويى كه برترى دادى ، سپس حمد و ستايش مخصوص توست و شكر و ستايش دائم ، تو را سزاست .
باز اى خداى من به گناهانم مُقر و معترفم . پس تو ، به كَرَم ، از من درگذر . من آن بندهام كه بد كردم ، من همانم كه خطاكردم ، من همانم كه اهتمام به عصيان كردم ، من همانم كه نادانى كردم ، من همانم كه غفلت ورزيدم ، من همانم كه سهو كردم ، من همانم كه به خود اعتماد كردم و من همانم كه [ به خواهش دل ] اعتماد كردم ، من همانم كه وعده كردم و مخالفت نمودم و من همانم كه عهد خود شكستم ، من همانم كه اقرار كردم ، من همانم كه اعتراف به نعمت و عطايت برخود كردم و باز به گناهان رجوع نمودم . پس چون معترف و تائبم ، از آن گناهان درگذر .
اى خدايى كه گناهان بندگانت هيچ تو را زيان نخواهد داشت و از طاعتشان هم
هامش
( 1 ) . دوباره به قرآن سوره 14 ( ابراهيم ) آيه 34 و سوره 16 ( نحل ) آيه 18 رجوع كنيد . .
( 2 ) . نجم ، آيه 48 : « و هم اوست كه بندگان را بى نياز كند و سرمايه ( هر سعادت ) بخشد . » .
( 3 ) . ضحى ، آيه 6 : « آيا خدا تو را يتيم نيافت كه در پناه خود جاى داد ؟ » .
( 4 ) . اعراف ، آيه 10 : « و همانا ما شما ( فرزندان آدم ) را در زمين تمكين و اقتدار بخشيديم و . . . » .