اگر اين نمازگزار كارى دروغ و خلاف مصلحت كند خودش نمىداند كه خدا از اين كار بد او خبردار است تا نيازمند به جلوگيرى تو باشد كه به صلاح وادارش كنى ؟ .
« ألَمْ يَعْلَمْ - الخ » 14 تفسير حسينى : درويشى بعد از گناهى توبه كرده بود و پيوسته مىگريست گفتند : چند گريه كنى كه خدا غفور است ؟ گفت آرى هر چند عفو كند و امّا خجلت آن را كه او مىداند و مىبيند چگونه از خود دفع كنم :
گيرم كه تو از سر گنه در گذرى
زان شرم كه ديدى كه چه كردم چكنم
سر خجالت درويش از آن بود در پيش
كه گر گناه ببخشند شرمسارى هست
« كَلَّا » 15 فخر : سه معنى مىشود : 1 - نه چنين كند و جلوگير نماز شود 2 - نه چنين است كه او تواند جلوگير پيغمبر شود 3 - نه كه او مىداند خدا كار او مىبيند چه اگر هم بداند از علم خود سود نمىبرد چون به آن عمل نمىكند مثل آدم نادان است .
« وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ » 19 مجمع : سه معنى شده است : 1 - براى خدا سجده كن و خود را به مزد او نزديك كن 2 - سجده كن براى تقرّب به خدا كه نزديكترين موقع آدمى به خدا هنگام سجده ى او است . و اين مطلب را عبد اللَّه مسعود از پيغمبر ( ص ) روايت كرده است 3 - مقصود از سجده نماز است يعنى براى خدا نماز بخوان و به خدا نزديك شو 4 - هنگام خواندن اين سوره سجده كن .
و از امام صادق ( ع ) روايت است كه سجده در خواندن اين آيه واجب است و سه سجده ى واجب ديگر در قرآن الم تنزيل است و حم سجده و النّجم كه در اين چهار سوره سجده واجب است . ( ما تفصيل سخن مفسّرين و فقها را در الم تنزيل نوشتيم . مترجم ) فخر : بعضى گفتهاند : يعنى اى محمّد نماز بخوان و اى ابو جهل در