ترجمه : بنام خداوند بخشنده ى مهربان
1 اى واى بر آنان
2 كه پيمانه پرستانند
3 و چو چيزى به سنگ يا پيمانه دهند از آن بكاهند
4 مگر آنها باور ندارند كه به روزى بزرگ
5 ز گورشان بر آرند ؟
6 همان روز كه مردم ايستاده به پيشگاه پروردگار جهان بوند
7 پس خيانت نكنيد كه كارنامه ى بدكاران 9 نبشته و نشانه دار نامه اى است بفرودترين جاى
8 و تو اى محمّد چه دانى كه آن چگونه بود ؟
10 پس واى به آن روز بر دروغ پنداران
11 كه روز شمار باور ندارند
12 چه ، كس آن را دروغ نداند جز گناهكاران بىباك
13 كه چون قرآن براىشان بخوانند گويند : داستانهاى بيهوده ى پيشينيان است اين
14 ولى نه چنان است كه گويند بلكه تيرگى كارشان فراگير دلشان شد
15 و البتّه آن روز از مهر خداى خود بدورند
16 و بآتششان بدارند
17 و گويندشان :
همين است آنچه دروغ پنداشتيد
18 لكن در برابر اينان كارنامه ى نيكان ببرترين جاى بود
20 نبشته و نشانه دار
21 كه مقرّبين خداى گواه آنند
19 و اى محمّد تو چه دانى كه آن چگونه بود ؟
22 و البتّه كه نيكان بر تختگاهان
23 بآسودگى و ناز مىنگرند به ديگران
24 و تو در چهره شان شادابى بخشش خدا بينى
25 چون از شراب سر بمهرشان دهند كه مهر آن ز مشك باشد
26 و شايسته بود كه خود فروشان بدان سبقت جويند و برترى خواهند
27 كه شراب آميخته به تسنيم و آب بهشتى است
28 از چشمه اى كه نزديكان به حق ز آن نوشند
29 البتّه [ اكنون ] بدكاران بمؤمنان بخندند
30 و چون بر آنها بگذرند چشمكشان زنند و به مسخره شان گيرند
31 و چون به خانه روند با شگفت و خنده ز كار مؤمنان باشند
32 و چو ايشان را بينند گويند : البته كه اينان گمراه مردمى باشند
33 لكن كسى اين كافران را به نگهبانى مؤمنين روانه نكرد
34 و به آن روز كه رستاخيز بود مؤمنان بكافران بخندند
35 كه بر تختها نشسته به آنان نگرند
36 نه مگر كافران سزاى كارشان بينند ؟ .
سخن مفسّرين : مجمع : ابن عبّاس و قتاده گفتهاند : اين سوره از اوّل
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 510
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٥١٠