ما سَعى ( 35 ) وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَنْ يَرى ( 36 ) فَأَمَّا مَنْ طَغى ( 37 ) وَآثَرَ الْحَياةَ الدُّنْيا ( 38 ) فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوى ( 39 )
وَ أَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّه وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى ( 40 ) فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوى ( 41 ) يَسْئَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْساها ( 42 ) فِيمَ أَنْتَ مِنْ ذِكْراها ( 43 ) إِلى رَبِّكَ مُنْتَهاها ( 44 )
إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَخْشاها ( 45 ) كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَها لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحاها ( 46 )
معنى لغات : « غرق » به اندازه ى يك نوشيدن از شير و مانند آن برداشتن و اغراق بمعنى زيادروى در كار و كمان را تا هر آنچه ممكن شود كشيدن .
« ناشطات » از مصدر نشط بفتح اوّل و سكون دوّم بمعنى از جائى بيرون شدن از شهرى بشهرى رفتن ، ريسمان گره زدن ، دلو از چاه كشيدن . « تَرْجُفُ » به سختى مىجنباند و راجفه دميدن نوبت اوّل در صور قيامت . « واجِفَةٌ » دل گرفتار بخفقان و هر چيز بىآرام و مضطرب . « زَجْرَةٌ » از خود راندن به آواز اسرافيل براى زنده شدن مردگان . « بِالسَّاهِرَةِ » بيابان ، شبى كه در آن خواب به چشم نيايد . « أَغْطَشَ » شب تاريكى آورد ، خدا شب را تاريك كرد . « الطَّامَّةُ » پيش آمد ناگوار كه از هر چيز بالاتر و ناگوارتر است ، قيامت .
ترجمه : بنام خداى بخشنده بهمگان مهربان بفرمانبران
1 سوگند به آنها كه سخت مىكشند زه كمان يا جان آدميان
2 و نيز به آنها كه مىگشايند و ميكشانند
3 و بشناگران چالاك
4 و جلو افتادگان پيشتاز
5 و آنها كه تدبير كار آفرينش كنند
6 روزى بود كه آواى صور مىلرزاند
7 و از پى آن ديگرى بدنباله اش رسد
8 به آن روز دلهائى بود بىآرام
9 و چشمهائى فرو هشته
10 [ ولى كافران گويند : مگر شود بآغازمان برگردانند
11 و با آنكه بگور استخوان پوسيده بوديم دوباره زنده شويم ؟
12 پس نوبت زيان زندگى بود
13 اى محمّد به آنها
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 464
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٤٦٤