تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 454

مساهمون:

ص٤٥٤
سراب شده 21 البتّه در آن روز جهنّم بكمين مردم نافرمان بود 22 تا بازگشت ايشان در آن شود 23 و روزگاران در آن بسر برند 24 كه نه آبى چشند و نه هوائى خنك يابند 25 جز آب داغ و چرك تن دوزخيان 26 كه سزائى است برابر آنچه كردند 27 البتّه آنان شمار كار خويش باور نداشتند 28 و چه سخت آيات ما دروغ شمردند 29 با اينكه شماره ى هر چيز نوشته داريم 30 [ و به آن روز گويندشان ] بچشيد كه جز ز آزار چيزى فزون نيابيد 31 و البتّه پرهيزكاران را براى رهائى ز آزار 32 باغها است با انگورها 33 و دخترانى به يك اندازه جوان 34 با جام مىلبريز پياپى 35 و در آن بستانها نه دروغ بگوششان رسد و نه بيهوده سخنى 36 اى محمّد اينهمه پاداش ز پروردگار تو بخششى است به اندازه و بس 37 چه پروردگار آسمانها و زمين و آنچه در اين ميان است رحمان است و بخشاينده كه كس را اختيار سخن با او نباشد 38 و به آن روز روح و فرشتگان بصف ايستند و سخن نگويند جز آنكه خدا اجازه اش دهد و سخن درست گويد 39 چنين روزى حق است و آمدنى پس هر كه خواهد آن را جويد كه بسوى پروردگار خود باز گردد 40 اكنون شما را ز نزديكى عذاب و گرفتارى ترسانيديم چه روزى بود كه هركه آنچه ز پيش كرده به چشم بيند و كافر گويد : اى كاش خاك بودم [ و چنين روز نديدم ] . سخن مفسّرين : مجمع : اين سوره را سورة النّبأ ، سورة المعصرات ، و معصرات و بعضى هم سورة التساؤل ناميده‌اند ، و همه ى اين سوره بمكّه نازل شده است ، و به حساب قاريهاى مكّه و بصره چهل و يك آيه است كه ذاباً قَرِيباً « را آخر آيه دانسته‌اند ، و ديگران چهل آيه دانسته‌اند كه اين دو كلمه را جزء آيت بعد شمرده‌اند . كشف : اين آخرين سوره اى است كه به مكه نازل شد و پس از آن پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله بمدينه هجرت كرد . « عَمَّ يَتَساءَلُونَ » 1 طبرى : نقل است كه اعراب با يكدگر گفتگو كردند در