17 كه ما سزاى ستمكاران چنين دهيم
18 اى واى در آن روز بر حقّ دروغ شماران
19 نه مگر شما را ز آب ناچيز آفريديم
20 و تا بهنگام سر رسيد آن به جائى آرام نهاديم ؟
21 پس به اندازه درستتان كرديم
22 و چه خوب به اندازه كنيم ما
23 پس واى به آن روز بر دروغ پنداران
24 مگر بزندگى و مردگى
26 زمين جايگاه تان نكرديم ؟
25 و كوههاى سر به آسمان در آن نيافريديم و ز آب گوارا سيرتان نكرديم ؟
27 واى به آن روز بر دروغ پنداران
28 [ كه گويندشان ] به همان سوى رويد كه دروغ پنداشتيد
29 روان شويد بسايه اى سه شاخه [ از دود ]
30 كه نه چون سايه خنك باشد و نه جلوگير از زبانه ى آتش
31 و [ اين دود از ميان خود ] شعله به اندازه ى كاخى برون پراند
32 كه پندارند زرد رنگ شترانند
33 واى به آن روز بر مردمى كه حقّ دروغ شمرند
34 چه آن روز سخن نتوانند گفت
35 و نگذارندشان كه پوزش خواهند و بهانه آرند
36 واى به آن روز بر دروغ پنداران
37 كه آن روز داورى است و جدائى درست از نا - درست چه شما و در گذشتگان بيك جاى فراهم كنيم
38 پس اگر چاره اى داريد و حيله اى توانيد با من كنيد
39 واى به آن روز بر مردم دروغ پندار
40 ولى البته پرهيزكاران در سايه ها و لب چشمه ها بوند
41 با هر آنجور ميوه كه خواهند
42 [ و گويندشان ] بخوريد و بنوشيد كه مزدتان گواراتان باد
43 البتّه كه ما نكوكاران را پاداش چنين دهيم
44 ولى به آن روز واى بر حقّ دروغ شماران
45 [ كه گويندشان ] بخوريد و اندكى ز زندگى بهره مند باشيد كه گناهكاريد
46 واى به آن روز بر آنان كه حقّ دروغ پندارند
47 چون به آنان گويند : نماز كنيد و فروتن و فرمانبر باشيد سرباز زنند
48 اى واى به آن روز بر دروغ پنداران
49 [ مگر اينان ] پس از قرآن چگونه سخنى پذيرند
50 و بچه گفتار بگروند ؟
سخن مفسّرين : كشف : اين سوره را سوره العرف نيز ناميدهاند و پنجاه آيت است كه بمكّه نازل شده است مگر بگفته ى ابن عباس يك آيت « إِذا قِيلَ لَهُمُ ارْكَعُوا » بمدينه نازل شد در روزگار خلافت عمر مردى عراقى به نام صبيغ
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 445
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٤٤٥