بلندى چنان كه در جاى ديگر گفته شده « رَفِيعُ الدَّرَجاتِ » .
« تَعْرُجُ الْمَلائِكَةُ - الخ » 4 طبرى : يعنى ملائكه و جبرئيل در روزى كه به آسمان بسوى خدا بالا مىروند از فرودترين قسمتهاى زمين هفتم تا بالاترين پديده ى او در بالاى آسمان هفتم به اندازه ى پنجاه هزار سال كار مردم و آفريدگان است . و بعضى گفتهاند : يعنى روز قيامت كه ملائكه به سوى خدا بالا مىروند و به حساب مردم رسيدگى مىشود پنجاه هزار سال است و ابو سعيد خدرى از پيغمبر پرسيد : چگونه چنين روزى بود ؟ فرمود : براى مؤمن درازى آن روز سبكتر از اندازه ى انجام يك نماز واجب است و كسائى « يعرج » با ياء به صيغه ى مذكّر خوانده است .
مجمع : از امام صادق ( ع ) نقل است : يعنى روزى كه اگر مردم بخواهند به حساب كارها برسند در پنجاه هزار سال هم تمام نخواهد شد ولى در پيشگاه حقّ بيك دم انجام شود . و هم از آن حضرت نقل است كه آن روز به نيمه نارسيده بهشتى و جهنّمى بجاى خود خواهد رفت . و بعضى گفتهاند : يعنى از اوّل نزول ملائكه و امر و نهى ميان مردم تا آخرين موقع كه به آسمان بالا مىروند و رستاخيز خواهد بود پنجاه هزار سال است كه اندازه درازى دنيا است كه جز خدا نمىداند چند بوده و چند مانده .
« خُلِقَ هَلُوعاً » 19 تفسير حسينى :
جانورى را كه بجز آدمى است
معده چو پر شد سبب بىغمى است
آدمى است آنكه بسيرى بود
بر سر سيرى غم روزى خورد
خورد همه عمر ز بيش و ز كم
روزى هر روزه ز خوان كرم
و ز ره حرص و املش همچنان
هيچ غمى نيست بجز فكر نان
« قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ » 36 كشف : اين آيه براى گروهى نازل شد كه دور پيغمبر ( ص ) جمع مىشدند و گوش به سخن او مىدادند و مسخره اش مىكردند و سخنش دروغ مىشمردند . و بعضى گفتهاند مقصود آنها است كه مىرفتند