است و بىنياز
7 آنها كه كافر شدند پنداشتند كه رستاخيز ندارند . تو اى محمد بگو : سوگند به پروردگارم كه شما را ز گور در آوردند و از كرده تان خبردارتان كنند كه چه آسان بود اين بر خدا
8 پس به خدا و پيغمبرش بگرويد و هم به آن پرتو فروزان كه فرو فرستاديم كه او به آنچه كنيد آگاه بود
9 چه آن روز كه شما را براى روز همگانى و رستاخيز فراهم كنند همان است گاه زيان و فسوس البتّه آنكه مؤمن به خدا و نيكوكار بود بديهاى او را بسترد و در بهشتى جاودان جايش دهد كه رودها به آن روان باشد و چه بزرگ بهره اى است اين
10 ولى آنها كه كافر شدند و آيات ما [ و قرآن و نشانه هاى راستى پيغمبر ] را دروغ پنداشتند ياران آتشند و پيوسته در آن و چه بد سر انجامشان باشد
11 و البتّه سختى و ناگوارى بكس نرسد جز بفرمان خدا و هر كس به او بگرود دلش را بحقّ رهبرى كند كه او است داناى بهر چيز
12 پس شما مردم فرمانبر خدا و پيغمبر باشيد و اگر پشت بسخنان حقّ كنيد و نافرمان باشيد وظيفه ى پيغمبر ما است كه پيغام خود به آشكار رساند
13 كه جز خداى آفريدگار خدائى نيست و مؤمنين بايد او را پشتيبان خود بدانند .
شأن نزول : طبرى : ابن عبّاس گفته است : مردمى بودند مسلمان كه مىخواستند از خانه زندگى و سرزمين خود بسوى پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم كوچ كنند و زن و فرزندشان جلوگيرشان مىشدند و چون خدمت پيغمبر مىرسيدند و آن فكر و فهم اصحاب پيغمبر را مىديدند مىخواستند آنها را كه جلوگيرشان بودند مجازات كنند آيت 14 « إِنَّ مِنْ أَزْواجِكُمْ » - تا - « وَإِنْ تَعْفُوا وَتَصْفَحُوا » براى آنها نازل شد . و عطاء بن يسار گفته است : سوره ى تغابن بمكّه نازل شد مگر همين آيات كه براى عوف بن مالك اشجعى بمدينه نازل شد چون او مردى بود داراى خانواده و فرزند كه هر وقت مىخواست بجنگ برود آنها داد و فرياد مىكردند كه مىروى ما را بكه مىسپارى ؟ دل او را اين سخنان نرم مىكرد و بجاى مىماند و بجنگ نمىرفت اين آيات در مدينه براى او نازل شد .
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 284
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٢٨٤