مىكرد و جدال مىنمود و گله ى خود به خداوند برد چون خداوند پرسش و پاسخ شما مىشنيد كه او شنوا است و بينا
2 آن مردان شما كه زنان خود بجاى مادر شمارند نه آنها مادر شوند كه مادر نباشند مگر آنان كه ايشان را بزادند و البتّه آنها سخن ناپسند و ناروا گويند . ولى خداوند مىبخشد و مىآمرزد
3 آنها كه همسران خود بجاى مادر گفتند و ز ان پس از گفته پشيمان شدند مىبايد غلامى آزاد كنند ز آن پيش كه يكدگر بپساوند و خداوند اين چنين پندتان دهد كه او به آنچه كنيد آگاه است
4 و اگر كسى اين نداشت پيش از پساوش دو ماه پى هم روزه بدارد و آنكه اين نتواند شصت بيچاره خوراك دهد . اين دستور از آنرو است كه به خدا و پيغمبرش بگرويد و روش گذشته رها كنيد كه اين است اندازه ى كار استوار خداوند و آنها كه كافرند و نافرمان آزارى دردناك به پيش دارند
5 البتّه آنها كه خدا و پيغمبرش بخشم آرند خوار و نابود شوند بمانند آنكه مردم پيشين آنها شدند كه آياتى روشن فرستاديم [ و نپذيرفتند ] و البتّه براى كافران آزار است و خوارى
6 به آن روز كه همگىشان را خدا برانگيزد و بكرده شان خبردارشان كند كه او شماره ى آن نگاه داشته و آنها فراموش كردهاند چه گواه بر همه چيز خداوند است و بس
7 اى محمّد بگو ندانى كه خدا بداند آنچه را كه در آسمانها و زمين است و براز گفتن سه نفر او چهارم است و در پنج نفرى او ششمين باشد و هر چند كم و يا بيش از اين باشند خدا با آنها است بهر كجا كه باشند و سپس برستاخيز به آنچه كردهاند خبردارشان كند كه خداوند داناى بهر چيز بود .
جهت نزول : اسباب النّزول : مقاتل بن حيّان گفت جهودان در سر راه مسلمانان مىنشستند و با يكدگر راز مىگفتند و چشمك مىزدند تا آنها انديشناك شوند كه شايد كسى از خويشانشان كه بجنگ رفتهاند كشته شدهاند و اندوهناك شوند چون اين كارشان مكرّر شد و دانستند كه به قصد آزار آنها چنين مىكنند به پيغمبر ( ص ) گله كردند و پيغمبر آنها را منع كرد و آنها خوددارى نكردند آيت هشتم « ألَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ - الخ » براى آنها نازل شد . و هم براى جهودان كه چون
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 198
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص١٩٨