نيست آدم ناپاك به آن دست زند .
حسينى : آنها كه مرد دقّت و تحقيق هستند گفتهاند : « لا يَمَسُّه » يعنى معتقد نمىشود و مقصود اين است كه اعتقاد به قرآن كار پاكدلان است كه مؤمن هستند و به آن عمل مىكنند . و يا معنى اين است كه علم به قرآن و تفسير و تأويل آن مختصّ آنها است كه سرّ و راز درونىشان پاك باشد از تيرگى . و جنيد گفته است پاكى سرّ آن است كه غير حقّ در دل نگنجد و حكيم سنائى فرموده :
جمال حضرت قرآن نقاب آنگه بر اندازد
كه دار الملك معنى را مجرّد بيند از غوغا
و در بحر الحقايق است كه كشف اسرار قرآن براى كسى فراهم است كه از پليدى گمان غيرى و دوگانگى پاك باشد و از ديدار خلق حقّ را بنگرد . بيت :
چون تجلَّى كرد اوصاف قديم
پس بسوزد وصف حادث را كليم
طنطاوى : اگر مقصود از كتاب مكنون لوح محفوظ باشد يعنى غير از آنها كه از مادّه بىنياز و پاك هستند و تفوّق بر آن دارند ديگرى از لوح محفوظ خبر دار نيست . و اگر مقصود قرآن باشد يعنى : از باطل و بيهودگى و تباهى محفوظ است و در پى آن نمىروند مگر آنها كه دل ز كفر پاك دارند .
« مُدْهِنُونَ » 81 طبرى : 1 - مجاهد گفته است : يعنى شما به وسيله ى قرآن پشتيبانى بكافران مىكنيد 2 - ضحاك گفته است : يعنى قرآن را دروغ مىشماريد .
« وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ - الخ » 82 ابو الفتوح : 1 - حسن بصرى گفت :
يعنى بهره ى شما از قرآن همين است كه آن را دروغ پنداريد 2 - عبد اللَّه عبّاس گفت : در زمان پيغمبر بارانى باريد آن حضرت فرمود : يك دسته مردم خدا را شكر مىكنند كه باران داد و دسته اى مىگويند براى فلان نوء كه هنگام آن بود باران باريد . اين آيات آمد « فَلا أُقْسِمُ بِمَواقِعِ » - تا - « أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ »