و جدل در قدر مىكردند اين آيه نازل شد . و چون اين آيه نازل شد مردى به پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم گفت : چه كنيم آيا نتيجه ى كار گذشته به قدر است يا آنچه ميكنيم ؟
آن حضرت فرمود : شما كار و وظيفه ى خود انجام دهيد كه هر كسى براى كارى آماده است .
« وَنَهَرٍ » 54 كشف : با ضمّ نون و هاء خواندهاند كه جمع نهار بمعنى روز باشد تا معنى چنين باشد : هميشه در روز هستند كه هرگز شب و تاريكى ندارند .
« مَقْعَدِ صِدْقٍ » 55 كشف : 1 - يعنى در مجلس حقّ كه در آن بيهوده و گناه نمىشود 2 - در جائى كه خداوند وعده ى دوستانش را راست خواهد كرد 3 - امام صادق عليه السّلام فرمود : از هر جائى كه آدمى خوش و شاد است عاقبت دلگير مىشود و رها مىكند و بزوال مىآيد مگر مقعد صدق كه در بهشت است و حقيقت است ، و هم در كشف الاسرار نوشته : مقصود رهى زكوى تو روى تو بود كلمه ى « عِنْدَ » رقم تقريب و تخصيص دارد ، ما مصطفاى عربى را در سراى حكم اين خلعت قربت و شرف و رتبت داديم كه مىگفت : « ابيت عند ربّي » همين خلعت و رتبت بر قدر روش مؤمنان فردا در كنار ايشان نهيم كه « فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ - الخ » ابو الفتوح : ذو النّون مصرى ياران خود را بعبادت وادار مىكرد چون آنها سستى در كار مىكردند مىگفت : كوشش كنيد كه دوستان حقّ خانه هائى دارند در « مَقْعَدِ صِدْقٍ - الخ » .
حسينى نوشته : نظم :
اى محرم سرّ لا يزالى
مرآت جمال ذو الجلالى
مهمان « ابيت عند ربّي
صاحب دل « لا ينام قلبي »
از قربت حضرت الهى
هستى بمثابه اى كه خواهى
قربى كه عبارتش بسنجند
در حوصله خرد نگنجد
گم گشته بود عبارت آنجا
بلكه نرسد بشارت آنجا