منكر آيات خدا و روز رستاخيز هستند اينان نااميد از مهر و رحمت ما هستند و آزار دردناك در انتظار دارند
24 و ملَّت ابراهيم و مردم او [ از همين گونه كسان بودند كه ] سخنان او را پاسخى نداشتند جز اينكه با يكدگر گفتند : ابراهيم را بكشيد يا بسوزانيد ولى خداوند او را از آتش نجات داد و البتّه در اين سرگذشت نشانه ها است براى مردمى كه مؤمن هستند [ تا بينديشند و باور كنند
25 كه او چيزى نميخواست و بارى بر دوش كسى نميگذاشت جز اينكه ] ابراهيم گفت : اين بتپرستى شما در برابر حقّ جز اظهار دوستى و سازگارى چند روزه ى زندگى با يكدگر نيست و سپس رستاخيز است كه منكر يكدگر شويد و دسته اى نفرين بدسته ى ديگر كند و جايتان آتش باشد و براى شما ياور و فريادرسى نباشد .
26 [ از آن گروه ] لوط بابراهيم گرويد و گفت : من بسوى پروردگار خود هجرت ميكنم [ و از اين مردم و افكارشان دست بر ميدارم براى رسيدن بحقّ ] كه او برتر است و داناتر
27 و ما بابراهيم اسحاق را داديم و يعقوب و در نسل آنها پيغمبرى و كتاب معيّن كرديم و در دنيا مزد نيكوكارى او را داديم و بسراى ديگر در دسته ى صالحين و رستگاران شمرده خواهد شد .
سخن مفسّرين : تبيان : شماره آيه هاى اين سوره را همگى شصت و نه آيه گفتهاند ولى در تفصيل آيه ها اختلاف است يعنى هر كسى جمله يا كلمه ايرا آخر آيه دانسته است .
مجمع : در شماره ى آيه ها اختلاف نيست و مردم كوفه « الم » را آخر آيت اوّل دانستهاند و قاريهاى حجاز جمله ى « تَقْطَعُونَ السَّبِيلَ » را آخر آيه دانستهاند . و در بصره و شام « مُخْلِصِينَ لَه الدِّينَ » را آخر آيه دانستهاند .
و عكرمه گفته است : تمام اين سوره بمكّه نازل شده است . و قتاده و ابن عبّاس گفتهاند : همگى بمدينه آمده است . حسن بصرى گفته است : ده آيه از اوّل به مكّه بوده است و بقيّه بمدينه و روايت ديگر از ابن عبّاس نيز همين است .
« الم أحَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا » 2 تبيان : قتاده گفته است گروهى از مردم
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 53
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٥٣