ابو الفتوح : يعنى ما چنين بميراث داديم كه از فرعونيان گرفتيم و به بنى اسرائيل داديم .
« فَما بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّماءُ » - الخ « 29 مجمع : در معنى اين جمله چند قول است : 1 - حسن بصرى گفته است : يعنى ساكنين آسمان و زمين بر آنها گريه نكردند چون خشم خداوندى آنها را گرفته بود نه ملائكه و نه آدميزاد بر آنها گريه كرد . 2 - مقصود مبالغه در تحقير و ناچيزى آنها است ، چون عرب از براى بزرگى مصيبت شخص بزرگ ميگويد خورشيد تاريك شد يا ماه گرفت و نزديك بود آسمان شكافته شود . و چون آن مردم ارزشى نداشتند و ناچيز بودند گفته شده است كه از غرق و مرگشان اثرى در جهان نمودار نشد . 3 - اين كنايه است از اينكه آنها كار نيكى نداشتهاند كه به آسمان بالا رود و براى آنها مقام و منزلتى درست كند . و از ابن عبّاس پرسيدهاند گريه ى آسمان و زمين چيست ؟ گفت :
آنجا كه نماز ميخواند و از آنجا كه كار نيك او بدرون آسمان ميرود بر آدمى كه مىميرد ميگريند . سدّى گفته است بر كشتن امام حسين عليه السّلام آسمان گريه كرد . امام صادق عليه السّلام بزرارة فرموده آسمان بر كشتن يحيى و حسين عليهما - السّلام گريه كرد .
حسينى : رباعى :
اين سرخى شفق كه بر اين چرخ بيوفا است
هر شام ، عكس خون شهيدان كربلا است
گر چرخ خون ببارد از اين غصّه در خور است
ور خاك خون بگريد از اين ماجرا روا است
« لَقَدِ اخْتَرْناهُمْ عَلى عِلْمٍ عَلَى الْعالَمِينَ » 32 مجمع : يعنى موسى و بنى - اسرائيل را بر ديگران زمان خودشان برترى داديم چون ميدانستيم شايستگى آن را دارند . و بعضى گفتهاند : يعنى از همه ى عالميان بالاترشان برديم در اينكه پيغمبران زيادى از آن اولاد بود .