آيا آن را كه به آتش بيندازند بهتر است يا آنكه برستاخيز آسوده آماده مىشود ؟
پس آنچه خواهند كنند كه خدا بكارشان بينا است
41 البتّه اين گونه مردمند كه چون اين ياد آوريها و قرآن براى شان رسيد نپذيرفتند با اينكه نامه اى است بس عزيز و سودمند
42 كه بيهوده و باطل به آن راه ندارد چون فرود آمده ى سر چشمه ى دانش و ستايش است
43 [ اگر اين اعراب تو را آزرده مىكنند آسوده باش كه ] جز آنچه با پيغمبران پيشين گفته شد با تو نگويند و پروردگارت هم آمرزش دارد و هم شكنجه اى دردناك [ به اين قرآن چه اعتراض دارند كه به زبان آنها است ]
44 و اگر به زبان عرب نمىفرستاديم اعتراض ميكردند چرا آياتش [ به زبان ما نيست تا ] روشن و نمودار باشد و چرا گوينده عرب است و سخنش عربى نيست ؟ تو به آنها بگو : اين قرآن به زبان خودتان براى راهنمائى است ، و درمان دلها و آنها كه نپذيرفتند به گوش دل كرند و حقّ بين نيستند و گوئى از جائى دور آوازشان كنند كه نبينند و نشنوند . و [ همانند خوى اين اعراب خوى يهود بود كه ]
45 بموسى كتاب تورات داديم و در آن اختلاف كردند و دو دسته شدند و اگر سرنوشت معيّن پروردگارت نبود اين اعراب [ بمانند مخالفين موسى ] محكوم به عذاب بودند و البتّه آنها از اين گفته ها سخت در گمانند و بد دل .
46 ولى بدانند : اگر كسى كار خوب كرد بسود خود كرده و اگر بد بزيان خود چه پروردگارت ببندگانش ستمگر نيست [ و قيامت بر عدالت است ]
47 و او از رستاخيز خبر دار است چون هيچ ميوه از شكوفه ى خود در نشود و هيچ ماده باردار نشود و بار نگذارد جز بعلم و فرمان او و آن روز است كه خداوند مشركين را آواز كند :
كو آنها كه انباز من كرديد ؟ پاسخ دهند : اكنون به تو اعلام ميكنيم كه كس از ما چنين گواهى ندهد . [ آنجا است ]
48 كه از دست دهند آنچه را خداى خود گرفتند و دانند كه گريزگاهى ندارند
49 [ و البتّه همين است خوى آدمى كه ] دنبال خوشى ميرود و خسته نميشود ولى اگر آسيبى به او برسد و بدى ببيند سخت نااميد شود
50 و اگر از پس گرفتارى مهربانى به او كنيم گويد : اين بشايستگى من است
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 416
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٤١٦