126 با اينكه خداوند است آفريدگار شما و پدرهاى در گذشته ى شما
127 آنها سخنش را دروغ شمردند و البتّه آماده ى حساب و عذاب شان كرده ايم
128 مگر آن دسته كه بنده ى خالص خدا بودند [ كه آمرزيدهاند و آسوده ]
129 و از الياس نام نيك در بازماندگان گذارديم
130 كه نكوكاران را چنين پاداش دهيم
131 پس سلام بر الياس
132 كه از بندگان مؤمن ما بود
133 و لوط هم پيغمبر بود
134 كه روزگارى خود و خانواده اش را همگى از گرفتارى رهانديم
135 جز پير زنى كه در باز ماندگان بجاى بود
136 و سپس ديگران را نابود كرديم
137 و شما عربها بصبح و شام از آن سرزمين [ آسيب ديده ى مردم لوط ] گذر ميكنيد
138 مگر خرد نداريد [ كه آن را مىبينيد و پند نميگيريد و مؤمن نميشويد ]
139 و يكى از پيغمبران يونس بود كه
140 روزگارى از مردم خود فرارى شد بسوى كشتى آكنده از بار و مسافر
141 پس با مردم كشتى قرعه اى زد و بنام او در آمد [ كه به دريا رود و چون بميان آب رسيد ]
142 ماهى او را فرو برد و او ملامتگر خود بود و سزاوار سرزنش
143 و اگر نه او تسبيح گوى ما بود
144 تا روز رستاخيز در شكم ماهى بود [ ولى او تسبيح گفت ]
145 و ما او را كه بيمار بود بر زمينى بىآب و گياه انداختيم
146 و بوته ى كدو برايش برويانديم
147 و بسوى مردمى صد هزار نفرى يا فزون از آن فرستاديم
148 كه همگى مؤمن شدند و روزگارى از زندگى بهرمندشان كرديم
149 اكنون اى محمّد از اين مشركين بپرس آيا فرزند پروردگارت [ با چنين قدرت ] دختر است و فرزندان آنها پسر ؟
150 يا آنها شاهد بودند و ديدند : ملائكه را ماده آفريديم ؟
[ ولى نه چنين است ] همه بدانند
151 از ساخته ى خود گويند
152 خدا فرزند زائيد و خود دروغگويند
153 آيا شود كه بجاى پسر دختر گزيند ؟
154 شما را چه مىشود و چگونه قضاوت ميكنيد ؟
155 مگر سخن خود نمىفهميد ؟
156 يا نوشته و دليلى روشن بر گفته ى خود داريد ؟
157 اگر راست مىگوئيد نوشته ى خود را بياريد [ تا دعوى شما نمودار شود ]
158 اين كافران ميان خدا و پريان
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 296
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٢٩٦