است .
3 - آيت 72 « إِنَّا عَرَضْنَا الأَمانَةَ » - الخ : چون پرتو حقّ جلوه گر شد و آفريده ها نمودار شدند بهر موجودى به اندازه ى ظرفيّت آن خاصيّتى و صفتى عنايت شد و خواستن و توانستن كه امانت است چون برترين عنايت خداوندى است نيز در معرض جلوه و نمايش آمد تا بكدام دسته عنايت شود . و چون بسر - نوشت ازلى در ديگر موجودات شايستگى پذيرش اين گونه شعاع و نور وجود نبود نتوانستند آن را بپذيرند و سر باز زدند ولى آن دسته از آفريده ها كه از مغز و عصب مخصوص بنام انسان درست شد شايستگى پذيرش داشت ، پس توانستن و خواستن يا اراده و قدرت را بفطرت و طينت خود پذيرفت . و البتّه اين گونه فطرت و طينت مستلزم ظلم و جهل است چون ممكن است خواستن بيش از توانستن باشد و پى خواسته رفتن كه توانائى از هر جهت نباشد بدبختى و محروميّت هر دو عالم فراهم مىكند .
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 203
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٢٠٣