دقّت و پايدارى و شكيبائى و جمال پسندى و ظرافت و تيزبينى است خاصيّت زن است . پس طبيعت خود ، كار زندگى مرد و زن را تقسيم كرده است و شايد اندكى از بعضى اين خواصّ در يكى دو دسته از حيوانات اهلى مثل اسب و گاو هم ديده شود و اگر زندگى ساده ى مردم بيابانى را وارسى كنيم در مييابيم كه از اندازه ى اين تقسيم بيرون نيست و البتّه اين تقسيم حدّ فاصل معيّن ندارد و در بعضى خواصّ و كارهاى پديده ى آن هر دو دسته مشترك هستند چه در زندگى شهرى و چه در بيابانى بخصوص آنجا كه آخرين روش اقتصادى بنام كمونيسم يا سوسياليسم اجرا مىشود ، لكن براى كار زن ببيرون از خانه ناچار از برابرى با مرد است پساوش با او است كه در دين ناروا است و اين در آنجا كه از رسم و روش همگانى زياد شود و موجب جنبشهاى جنسى باشد و گر نه سخن و گفتگو و رو برو شدن به اندازه حوائج و زندگى روزانه كه هيچگونه نمايش بزيبائى و دلفريبى نباشد ، نه موجب تحريكات منافى عفّت است و نه در دين ممنوع است چنان كه در سوره ى سى و سوّم بنام احزاب آيات 33 و و 59 دستور نمودارى زن بجلو مرد و سخن گفتن با او يادآورى شده است : بطور مرسوم سخن بگوئيد كه با ناز و كرشمه نباشد تا بيمار دلان بشما بد دل نشوند ، و در خانه نيز با سنگينى و آرامش باشيد و مانند زنان دوران جاهليّت خودنمائى بآرايش و زيبائى نكنيد و روپوش خود به بدن نزديك كنيد تا مردم هرزه شما را از آنها كه منظور - شان هست باز بشناسند و آزارتان نكنند . اينها است كه از نظر اهل دين ميتوان اظهار كرد ليكن كارهاى بيرون از منزل وقتى براى زن جايز است كه كار خانه دارى نيازمنديهاى زندگى او را فراهم نكند و تمام وقت او را نگيرد و ناچار از كار در خارج از خانه باشد و گر نه كار اصلى زندگى را تعطيل كردن و زيان بردن و به كار خارج - پرداختن نه با خرد سازگار است و نه با دين ، البتّه آنچه كار اختصاصى زن است ، مانند فرهنگ و بهداشت زنان وظيفه ى انحصارى او است كه در بعضى مواقع ميتوان گفت
واجب كفائى است براى آنها .
5 - مفاد آيه 35 مشهور بآيت نور آنچه مفسّرين نوشتهاند و امام فخر در
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 339
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٣٣٩