لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَنْ تَأْكُلُوا جَمِيعاً أَوْ أَشْتاتاً فَإِذا دَخَلْتُمْ بُيُوتاً فَسَلِّمُوا عَلى أَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّه مُبارَكَةً طَيِّبَةً كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّه لَكُمُ الآياتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ( 61 ) إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّه وَرَسُولِه وَإِذا كانُوا مَعَه عَلى أَمْرٍ جامِعٍ لَمْ يَذْهَبُوا حَتَّى يَسْتَأْذِنُوه إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ أُولئِكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّه وَرَسُولِه فَإِذَا اسْتَأْذَنُوكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَنْ لِمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللَّه إِنَّ اللَّه غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 62 ) لا تَجْعَلُوا دُعاءَ الرَّسُولِ بَيْنَكُمْ كَدُعاءِ بَعْضِكُمْ بَعْضاً قَدْ يَعْلَمُ اللَّه الَّذِينَ يَتَسَلَّلُونَ مِنْكُمْ لِواذاً فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِه أَنْ تُصِيبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ يُصِيبَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ( 63 ) أَلا إِنَّ لِلَّه ما فِي السَّماواتِ وَالأَرْضِ قَدْ يَعْلَمُ ما أَنْتُمْ عَلَيْه وَيَوْمَ يُرْجَعُونَ إِلَيْه فَيُنَبِّئُهُمْ بِما عَمِلُوا وَاللَّه بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ( 64 )
معنى لغات : « يزجى » ميراند و به آرامى جلوگير مىشود ، « ركام » ريگ يا ابر - بر هم انباشته ، « ودق » باران ، « يتّقه » از مصدر اتّقاء بمعنى پرهيز كردن « يتّقيه » بوده است در جواب شرط مجزوم شده است و هاى آخر ضمير است و مفعول .
« ظهيرة » حدّ نصف روز و نيمروز « تحيّة » يعنى خواهش زنده ماندن و درازى عمر شخص از خداوند ، « يتسلَّلون » پنهانى از ازدحام مردم خود را كنار كشيدن ، « لواذ » خود پنهان كردن .
ترجمه :
41 اى محمّد مگر نمىبينى و نميدانى كه آنچه به زمين و آسمان است خدا را تسبيح مىكند و هم پرنده هاى در پرواز كه هر يك ميداند راه و رسم نماز و تسبيح خود را و خدا هم داناى به كار آنها است
42 و پادشاهى آسمان و زمين براى خدا است و برگشت آفريدگان بسوى او است
43 مگر نمىبينى خداوند ابر را جلو ميبرد و پاره هاى آن را فراهم كرده و بر هم انباشته مىكند پس مىبينى كه باران از لاى آن بيرون ميآيد و از كوههاى آسمانى تگرگ فرو ميريزد و ميرسد بهر كس كه
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 342
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٣٤٢