از چهارپايان مگر آنچه براى شما [ در قرآن ] بخوانند [ و حرام كنند ] پس دورى كنيد از پليدى بتپرستى و از سخن دروغ [ و از احكام حلال و حرام ساخته ى خود ]
31 تا مخلص و يكدل براى خدا باشيد و موحّد واقعى نه كه مشرك باشيد و براى خدا انباز بسازيد ، چون هر كس مشرك به خدا شد مانند آن است كه از آسمان پرت شده و مرغى در هوا او را ربوده و يا باد او را به جائى دور پرتاب كرده است ، و نابود شده است ،
32 اين چنين است كه هر كس نشانه هاى خداوندى و آثار دينى را بزرگ بدارد نشانه است كه بدل پرهيزگار است
33 و براى شما در اين آداب و شعائر دين سودهاى [ مادّى و معنوى ] است تا وقت معيّن و سپس جاى انجام اين وظايف همان خانه ى قديمى آزاد از گزند است ، يا در اين چهارپايان حلال براى شما منافعى است تا وقت معيّن كه بايد قربانى شوند و جاى آن هم به طرف خانه ى عتيق است كه به آن جا برسد
34 و براى هر ملَّتى جاى انجام وظايف [ و قربانگاه ] معيّن كرديم تا در برابر آنچه از حيوانات روزىشان كردهايم نام خدا ياد كنند ، پس خداى همه ى شما خداى يگانه است كه بايد جملكى سرسپرده و تسليم به او باشيد و تو [ اى پيغمبر ] بشارت بده و خوشدل كن مردم مؤمن و مخلص را
35 آنها كه چون يادى از خدا شود دلهاشان بلرزد و بترسد و آنها در گرفتاريها شكيبايند و به ياد ارندگان نمازند و از آنچه روزىشان كردهايم به ديگران ببخشند
36 و [ بدانيد ] شتران چاق قربانى را از شعائر اللَّه و نشانه هاى دين خدا براى شما معيّن كرديم كه خير و خوشى شما در آنها است پس وقتى كه آنها را براى قربانى [ بطريق نحر ] دست چپشان ببنديد و بر يك دست و دو پاى بداريد و يا با صفا و خلوص نيّت براى قربانى مهيّا كنيد و يا آنها را بصف كنيد براى كشتن ، نام خدا بر آنها ياد كنيد و چون نحرشان كرديد و افتادند و پهلوشان به زمين رسيد ، خود از گوشت آنها بخوريد و بگدا و مردم چشم به راه نيز بدهيد . ما اين حيوانات را چنين به زير فرمان شما آورديم كه شكرگزار باشيد و پاس نعمت بداريد
37 چون هرگز گوشت و خون آنها سودى به خداوند ندارد ولى
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 210
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٢١٠