تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 553

مساهمون:

ص٥٥٣
و حرام است و مؤمن كه پيوسته با طهارت و پاكيزگى است و آنكه به حال فقرا ميرسد و صدقه ميدهد و مؤمن خوشخوى و آنكه به حال مردم ميرسد و مشكل گشائى مىكند و كسى كه با قرآن سر و كار دارد و به آن عمل مىكند و هر كس كه شب در هنگام خواب مردم بيدار است و ببندگى خدا مشغول است . آن حضرت فرمود : دوستان خود را بشمار . عرض كرد : پادشاه ستمكار ، مالدار متكبّر ، تاجر خائن ، شرابخوار ، سخنچين و نمام ، رياكار ، رباخوار ، بيباك در مال يتيم ، آنكه زكات مال خود را نميدهد و كسى كه طول امل دارد و پيوسته با آرزوهاى دور و دراز عمر خود را تلف مىكند . سخن ما : همان است كه نوشته شده است و خلاصه‌ى مطلب : سودى كه در دو جهان نصيب مردم درستكار مىشود براىشان نمايش داده است كه ثبات و برقرارى آنها در كار خير بجورى در نفوسشان مؤثّر است كه يك حقيقت ثابت و دائمى براى آنها توليد مىشود مثل باغ پر درخت شاداب كه پيوسته منافعش زياد مىشود و نيز متوجّه كردن مردم رياكار و بدكار است بنتيجه‌ى كارشان كه مانند بهترين سرمايه‌هاى نابود شده است و دنباله‌ى آن محروميّت و بيچارگى است . [ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 267 ] يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَيِّباتِ ما كَسَبْتُمْ وَمِمَّا أَخْرَجْنا لَكُمْ مِنَ الأَرْضِ وَلا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْه تُنْفِقُونَ وَلَسْتُمْ بِآخِذِيه إِلَّا أَنْ تُغْمِضُوا فِيه وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّه غَنِيٌّ حَمِيدٌ ( 267 ) معنى لغت : « تَيَمَّمُوا » از مصدر تيمّم بمعنى قصد و آهنگ كار كردن و دست