بيان نموده فرمود : يا على تو اولين فرد مسلمان در بين گروه مسلمين و نخستين مؤمن از آنها هستى و منزلت تو براى من ، همان منزلت هارون به موسى است ، سپس اضافه نمود كه : يا على ! آن كسى كه گمان مىبرد مرا دوست دارد ، امّا با تو دشمنى مىورزد دروغ مىگويد [ چرا كه دوستى با تو از دوستى با من و دشمنى با تو از دشمنى با من جدا نيست ] .
« 25 » در آن هنگام كه آيهء مباركهء : «
وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ
» ( شعراء ، 214 ) « خويشاوندان نزديكت را بيم داده و آگاه كن » نازل گرديد ، رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرزندان عبد المطلب را كه جمعا چهل تن بودند ، در خانهء ابو طالب فراهم آورد و دستور داد ، غذايى از يك ران گوسفند و يك مد گندم و يك صاع شير براى آنها آماده سازند ، در حالى كه غذاى هر يك از آنها در هر نوبت ، شترى چهار ساله بود و پيمانهاى كه حاوى شانزده رطل شير باشد ، ميل مىكردند ، اين جماعت ، همه از آن غذاى اندك ميل نموده و سير شدند و اين نبود مگر معجزهاى كه از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در بين آن جمع ظاهر گرديد .
پس از صرف غذا ، رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم رو به جمع حاضر نمود و مأموريت خويش را ابلاغ و انذار الهى را آغاز كرد و فرمود : بدانيد كه خداى متعال ، مرا به سوى شما فرزندان عبد المطلب خصوصا و به ساير مردم ، عموما مبعوث نموده ، چرا كه مىفرمايد : «
وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ
» « نخست مأموريتت را به نزديكانت ابلاغ كن » هم اكنون شما را به
هامش
( 25 ) . كفاية الطالب ، باب 51 ، ص 204 با اندك اختلافى در عبارات ؛ ترجمه امام على عليه السّلام من تاريخ دمشق ، ج 1 ، ص 97 ، شمارههاى 133 و 139 ؛ الخصائص نسائى ، ص 133 ، شمارهء 66 با اختلاف در الفاظ ؛ تاريخ طبرى ، ج 2 ، ص 62 ؛ ارشاد شيخ مفيد ، باب دوم ، فصل هفتم ، حديث 1 ، ص 41 ؛ المناقب ابن شهر آشوب ، ج 2 ، ص 24 ؛ شواهد التنزيل ، ج 1 ، ص 420 ، شمارهء 580 ، ذيل آيهء «وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ» ، با اختلاف در عبارات و شمارهء 514 ، ص 371 ؛ مجمع البيان ، ج 7 ، ص 206 غاية المرام ، باب 15 ، ص 320 و باب 31 ، ص 329 ؛ العمدهء ابن بطريق ، ص ؟ ؛ علل الشرائع صدوق ، باب 133 ، ج 1 ، ص 170 و در باب 61 ، حديث 11 از بحار ، ج 38 ، ص 144 مسند احمد بن حنبل ، ج 1 ، ص 111 ، و ج 2 ، ص 165 ، شمارهء 883 در مسند على عليه السّلام چاپ اول و دوم ؛ كامل ابن اثير ، ج 2 ، ص 62 الغدير ، ج 2 ، ص 278 ؛ شرح نهج ابن ابى الحديد ، ج 13 ، ص 210 ، در شرح خطبهء 238 ؛ كنز العمال ، ج 13 ، ص 131 ، حديث 420 و 3 ؛ ينابيع المودة ، باب 31 ، ص 105 ، اين حديث در شمارهء 325 ص 276 ، همين كتاب خواهد آمد و در آنجا مصادر ديگرى هم ارائه شده است .