«
وَ الْأَنْصارِ »
» [ توبه ، 100 ] پيشگامان نخستين ، از مهاجرين و انصار ، گويد : دانشمندان به اتفاق گفتهاند : نخستين فردى كه بعد از خديجه ، از مردان ايمان آورد ، على بن ابى طالب عليه السّلام بود .
« 23 » و در كتاب خصائص نطنزى از ابو ذر و سلمان ، نقل شده است كه گفتند :
رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم دست على را ، به عنوان معرفى به مردم ، گرفته و فرمود : اين شخص ، نخستين كسى است كه به من ايمان آورد ، او جداكنندهء حق و باطل بين اين امت ، بزرگ پيشواى مؤمنان ، نخستين كسى است كه در روز قيامت ، با من مصافحه مىكند و صدّيق اكبر است .
« 24 » و در همين كتاب از عباس بن عبد المطلب بازگو نموده كه گفت : از عمر بن الخطاب شنيدم كه به بدگويان و ملامتكنندگان على بن ابى طالب مىگفت : ساكت شويد و نام على را به بدى ياد نكنيد ، چرا كه از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم شنيدم كه مىفرمود در وجود على سه خصلت وجود دارد كه اى كاش يكى از آنها براى من بود ، در صورتى كه تنها يكى از آن سه خصلت ، نزد من از آنچه كه آفتاب بر آن مىتابد محبوبتر است اين سخن را هنگامى فرمود كه من ، ابو بكر ، ابو عبيدهء جرّاح و شمارى از ياران پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم حضور داشتند . آنگاه رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در جمع حاضران دست به شانهء على زد و آن سه خصلت را
هامش
( 23 ) . كتاب خصائص نطنزى تا قرن دهم هجرى ، در دسترس علما بوده كه از آن نقل نمودهاند امّا اكنون اطلاعى از آن نداريم ؛ ترجمه امام على عليه السّلام من تاريخ دمشق ، ج 1 ، ص 87 ، شمارههاى ، 119 ، 120 ، 121 ، 122 و 124 با تقديم و تأخير و اضافات ، از ابن عباس نقل نموده است ؛ فرائد السمطين ، ج 1 ، ص 139 ، شمارههاى 102 و 103 .
( 24 ) . ترجمه امام على عليه السّلام من تاريخ دمشق ، ابن عساكر ، ج 1 ، ص 361 ، شماره 401 و همچنين ذيل حديث 140 از ج 1 ، ص 108 ؛ مناقب خوارزمى ، فصل چهارم ، ص 19 ؛ الغدير ، ج 3 ، ص 228 ؛ احقاق الحق ، ج 4 ، ص 163 و 360 ، به نقل از كنز العمّال ، ج 6 ، ص 395 و ج 13 ، ص 122 ، شمارهء 36392 و 36395 ؛ ذخائر العقبى ، ص 58 ؛ الرياض النضره ، ج 2 ، ص 157 .