در ميان نهاد اين بود كه فرمود : هيچ كافرى دوست من نيست و هيچ مؤمنى با من دشمنى ندارد ، به خدا سوگند اينكه مىگويم از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم شنيدم ، نه دروغى گفتهام و نه دروغى به من نسبت داده شده است ، نه گمراه بودهام نه سبب گمراهى ديگرى شدهام .
« 527 » و از جابر بن عبد اللَّه نقل شده است كه گفت : در آن روزى كه على عليه السّلام قلعهء خيبر را فتح كرد و به اسلام و مسلمين شوكت بخشيد ، رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم با خورسندى از اين پيروزى دشمن كش ، به على عليه السّلام فرمود : اگر خوف اين نبود كه گروهى از پيروان من بر اثر غلو آن چيزى را كه مسيحيان در بارهء عيسى گفتند ! در بارهء تو بگويند ، هر آينه در علو مرتبهء تو سخنى مىگفتم كه هر زمان به جمعى از مسلمانان بگذرى ، خاك قدمت را به عنوان تبرك بر چشم ماليده و شفاى دردها برگيرند ! اما در علوّ مقام تو ، همين اندازه بس كه منزلت تو نسبت به من همانند منزلت هارون نسبت به موسى است جز اينكه پس از من پيامبرى نيست . و اين تو هستى كه ذمّهء مرا پس از مرگم از دين پاك مىكنى و عورت مرا مىپوشانى [ و با دشمنان قسم خوردهء اسلام ] به خاطر حفظ سيره و سنّت من جنگ مىكنى و در روز قيامت نزديكترين خلق به من ، تويى و در كنار حوض جانشين من خواهى بود ، پيروان تو در آن روز با چهرههاى نورانى بر منبرهايى از نور ، قرار گرفته و در كنار منند و من شفاعت آنها را بر عهده دارم و همسايگان من در بهشتند ، بىآنكه از شمار اصحاب من كاسته شود . زيرا جنگ با تو جنگ با من و مسالمت با تو مسالمت با من و سرشت تو سرشت من و فرزندان تو فرزندان منند . تويى كه ديون و پيمانهاى مرا ادا خواهى نمود و وعدههايم را هر يك به جا و به مورد خود ، انجام خواهى داد ، چرا كه حق بر زبان ، قلب و چشم تو جاى دارد و با گوشت و پوست تو در هم آميخته ، چنان كه با گوشت و پوست من عجين شده است . و در روز قيامت دشمن تو به حوض [ كوثر ] راه
هامش
( 527 ) . مناقب ابن مغازلى ، ص 237 ، حديث 285 با اندكى اختلاف ؛ مناقب خوارزمى ، فصل 13 ، ص 75 و فصل 14 ، ص 96 ، با اختصار ؛ مقتل خوارزمى ، فصل چهارم ، ص 45 ؛ ذيل احقاق الحق ، ج 4 ، ص 484 و ج 7 ، ص 293 و ج 15 ، ص 220 و 562 ؛ ينابيع المودّة ، باب 44 ، ص 130 ؛ كفاية الطالب ، ص 264 .