« 521 » از امّ عطيّه ، روايت شده است كه گفت : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم گروهى از سپاهيان را كه على در بين آنها بود ، به جايى اعزام نمود و در آن هنگام دست به دعا برداشته و عرض كرد : پروردگارا ! اگر وقت مردن مرا فرارسيده آن را به تأخير انداز ، تا چهرهء على را به من بنمايانى [ در حقيقت خواستهء آن حضرت اين بود كه على عليه السّلام و همراهان در اين جنگ پيروز گرديده و با مراجعت به مدينه روى زيباى او را ببيند ] .
« 522 » از عبد اللَّه بن حارث روايت شده است كه گفت : على عليه السّلام فرمود : به درد شديدى كه طاقتم را سلب كرده بود گرفتار شدم ؛ با آن شدت ناراحتى به حضور رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم شرفياب شدم و از وى خواستم براى من دعا كند ، آن حضرت مرا در جاى خويش خواباند و رداى مبارك خود را به رويم كشيد و براى نماز برخاست ؛ پس از مدتى كوتاه ، فرمود : يا على برخيز كه بهبود يافتى و از درد اثرى باقى نمانده است ، زيرا براى شفاى تو دست به دعا بلند نمودم و هيچ چيز از خداوند براى خويش نخواستم مگر اينكه همانند آن را براى تو از خدا طلب كردم و بىترديد خواستههايم به اجابت مقرون شده است و خداوند آن خواسته را به من عطا فرموده است . مگر اينكه پيامبرى پس از من نيست [ اين جملهء آخر به حديث منزلت اشاره دارد كه پيش از اين از آن بحث شد ] .
هامش
( 521 ) . مناقب ابن مغازلى ، ص 122 ، ح 160 ؛ أسد الغابه ، ج 4 ، ص 26 ؛ مصابيح السنة بغوى ، ج 4 ، ص 176 ، ح 4775 ؛ جامع الصحيح ترمزى ، ج 5 ، ص 643 ، ح 3737 ؛ مشكاة المصابيح ، ج 3 ، ص 1722 ، ح 6090 ؛ ذخائر العقبى ، ص 94 ؛ الرياض النضره ، ج 2 ، ص 169 ؛ مناقب احمد بن حنبل ، ص 655 ، ح 1116 .
( 522 ) . مناقب ابن مغازلى ، ص 135 ، حديث 178 ؛ مناقب خوارزمى ، فصل نهم ، ص 110 ، حديث 117 ، خصائص نسائى ، ص 262 ، ح 146 ؛ ذخائر العقبى ، ص 61 ؛ الرياض النضرة ، ج 2 ، ص 165 ؛ مجمع الزوائد ، ج 9 ، ص 110 ؛ فرائد السمطين ، ج 1 ، باب 43 ، ص 220 ، ح 171 ؛ ترجمة امام على بن ابى طالب عليه السّلام من تاريخ دمشق ، ج 2 ، ص 277 ، ح 807 ، مناقب محمد بن سليمان كوفى ، ج 1 ، ص 517 ، حديث 445 .