علت گريهاش پرسيد ، عرض كرد : يا رسول اللَّه ! شما پيمان برادرى را بين يكايك اصحاب برقرار نمودى ، اما در اين بين با اينكه مرا مىديدى ، در مورد برادرى من با ديگرى ، صحبت نفرمودى ! رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : يا على ! من تو را براى خودم ذخيره نمودم ، آيا به برادرى با پيامبرت ! شادمان نيستى ؟
عرض كرد : چرا يا رسول اللَّه ! خوشحالم ، اما چگونه به چنين فضيلت و كرامتى دست يافتم ؟ رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ، دست او را گرفت و با خود به بالاى منبر برد و دست به دعا برداشت و فرمود : خدايا ! على از من و من از او هستم ، منزلت او براى من همانند منزلت هارون نسبت به موسى است . سپس در جمع حاضر اعلام نمود : « هر كس من مولاى اويم على نيز مولاى اوست » پس از اين جريان ، على راه منزل را با شادمانى در پيش گرفت و عمر بن الخطاب در پى او روانه گرديد و مىگفت : گوارا باد بر تو گوارا باد بر تو ، اين منزلت ، هم اكنون تو مولاى من و مولاى هر مسلمان مىباشى ! « 272 » حذيفة بن اليمان گويد رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم پيمان برادرى بين مهاجران و انصار ، برقرار كرد ، چنان كه بين هر فرد با همانندش عقد اخوت بست ؛ سپس دست على عليه السّلام را در دست گرفت و فرمود : اين على برادر من است . آنگاه حذيفه گفت : ترديدى نيست كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم سيّد و آقاى پيامبران و پيشواى تقوى پيشگان و رسول پروردگار جهان است كه نظير و همتا ندارد و على عليه السّلام برادر اوست كه او نيز در عالم هستى همتايى نخواهد داشت .
اخبار و روايات وارده در اين باب فراوان است ، و اين منزلت رتبهء والايى است كه جز براى او براى هيچ كسى پس از وى تحقق نيافته است .
هامش
( 272 ) . مناقب ابن مغازلى ، ص 38 ، حديث 60 ؛ سيرهء نبويهء ابن هشام ، ج 2 ، ص 150 ؛ ينابيع المودّة ، ص 57 ، حديث مواخاة ؛ امالى شيخ طوسى ، از قندوزى ، ص 23 ؛ البداية و النهاية ، ج 3 ، ص 226 ؛ احقاق الحق ، ج 6 ، ص 465 .