مبحث چهارم در بارهء بستن درهايى است كه از منازل اصحاب به مسجد باز مىشد ، جز درب منزل على ( عليه السّلام ) و اين منزلت اختصاصى را رسول اكرم ( صلّى اللّه عليه و آله ) براى وى برقرار نمود كه هيچ كس با او ، در اين رتبه شريك و انباز نبود
« 273 » احمد بن حنبل در مسند ، از زيد بن ارقم بازگو نموده كه گويد : درهاى منازل برخى از ياران پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم به مسجد باز مىشد و بهطور دلخواه ، رفت و آمد داشتند .
رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در يكى از روزها دستور داد آنها را ببندند و فرمود : اين درها كه به مسجد باز است بايد ببنديد و در اين دستور براى هيچ كسى استثنايى وجود ندارد ، مگر درب منزل على ، كه هرگز بسته نخواهد شد ، با صدور اين فرمان ، عدهاى از مردم به گفتگو
هامش
( 273 ) . مسند احمد بن حنبل ، ج 4 ، ص 369 ، حديث 26 ، از مسند زيد بن ارقم و نيز حديث 109 از كتاب الفضائل ، ترجمة امام على عليه السّلام من تاريخ دمشق ، ج 1 ، ص 279 ، ذيل حديث 324 ، چاپ دوم ؛ مستدرك حاكم نيشابورى ، ج 3 ، ص 125 ؛ مناقب خوارزمى ، روايت 61 ، فصل 19 ، ص 234 ؛ خصائص نسائى ، ص 98 ، حديث 38 ؛ مجمع الزوائد ، ج 9 ، ص 114 ؛ الغدير ، ج 3 ، ص 202 ؛ الضعفاء الكبير ، ج 4 ، ص 185 ، شمارهء 1721 ؛ العمدهء ابن بطريق ، ص 175 ، شمارهء 270 ؛ ينابيع المودّة ، باب 17 ، ص 87 ؛ كفاية الطالب ، باب 50 ، ص 203 ؛ تذكرة الخواص ، ص 41 .