« 137 » على عليه السّلام نماز شب را هرگز ، حتى « ليلة الهرير » در جنگ صفين ترك نكرد [ و در دل آن شب و هياهوى جنگ بانگ العفو العفوش طنين انداخت ، او خود فرمود :
ما تركت صلاة الليل منذ سمعت قول النبى صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم : « صلاة الليل نور » فقال ابن الكواء ، و لا ليلة الهرير ؟ قال : و لا ليلة الهرير » .
از آن زمانى كه از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم شنيدم كه فرمود :
نماز شب نور الهى است ، هرگز نماز شب را ترك نكردم ، ابن كواء منافق از روى طنز گفت : حتى در شب هرير يعنى در آن شبى كه با سپاه معاويه مىجنگيدى فرمود : حتى در شب هرير يعنى قتال با آنها يكى از عبادات من بود ، چرا كه به فرمان خدا و رسولش با گروه قاسطين جنگيدم ] .
« 138 » على عليه السّلام در يكى از روزهاى جنگ صفّين و در گير و دار شديد معركه جهاد مرتبا به آفتاب نظر داشت و از آن مراقبت مىنمود تا ببيند ، كى از وسط السماء ، مىگذرد [ و براى نماز آماده گردد ] . ابن عباس كه حال وى را زير نظر داشت عرض كرد يا على : توجه به زوال آفتاب براى چيست ؟ فرمود : براى به جاى آوردن نماز است ؛ عرض كرد ؟ آيا اين زمان ، زمان نماز خواندن است ؟ يعنى فعلا كه در حلقهء محاصرهء جنگ قرار گرفتهايم ، براى پيشرفت جنگ بكوشيم و نه براى نماز ! ! فرمود : اى ابن عباس ! ما براى چه با اينها مىجنگيم ؟ مگر نه اين است كه ما براى اقامهء نماز با اينها مىجنگيم .
هامش
( 137 ) . بحار الانوار ، ج 1 ، ص 17 ؛ مناقب ابن شهر آشوب ، ج 2 ، ص 123 ؛ حلية الابرار ، محدث بحرانى ، ج 1 ، ص 320 .
( 138 ) . حلية الأبرار ، ج 1 ، ص 321 .