« 131 » امام زين العابدين عليه السّلام در هر شب و روز ، هزار ركعت نماز مىگزارد و از كثرت عبادت رنج فراوان متحمّل مىشد [ و اگر احيانا كسانى به اصطلاح تذكر خيرخواهانه به او مىدادند كه نبايد اين قدر خود را به زحمت بيندازيد ] مىفرمود : پروندهء عبادت جدّم امير مؤمنان عليه السّلام را بياوريد ، پس از گشودن صحيفه ، مانند انسانى كه از اتيان عملى عاجز باشد ، آن را بر زمين مىگذاشت و مىفرمود : كيست كه كارآيى عبادت على عليه السّلام را در خود ببيند ؟ من كجا و عبادت جدم على كجا ؟ [ يعنى من هرگز توان عبادت او را نخواهم داشت ، او در نماز سجدههاى طولانى و ركوعهاى با خضوع و خشوع ، بسيار داشت و نقش والاى بندگى را در عباداتش ايفا مىنمود ] .
« 132 » از امام موسى بن جعفر كاظم عليه السّلام نقل شده است كه فرمود : آيهء مباركهء : «
تَراهُمْ رُكَّعاً سُجَّداً يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَ رِضْواناً سِيماهُمْ فِي وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ
» : « 1 » ( آنان را در ركوع و سجود مىبينى ؛ فضل و خشنودى خدا را خواستارند .
علامت ( مشخصهء ) آنان بر اثر سجود در چهرههايشان است . » در شأن و منزلت على عليه السّلام نازل شده است .
« 133 » از ابن عباس روايت است كه گفت : فرمودهء خداى متعال : «
وَ يَقُولُونَ آمَنَّا بِاللَّهِ
»
هامش
( 131 ) . مناقب ابن شهر آشوب ، ج 2 ، ص 125 ، در باب المسابقة بصالح الأعمال با اختلاف در لفظ چنين آمده است كه :
« امام زين العابدين عليه السّلام بعضى از صحيفههاى عباداتش را مىگرفت و آن را اندكى قرائت مىكرد و به زمين مىنهاد و مىفرمود : چه كسى قدرت عبادت على بن ابى طالب عليه السّلام دارد » ؛ حلية الابرار ، ج 1 ، ص 320 ، باب بيستم .
( 132 ) . شواهد التنزيل ، ج 2 ، ص 182 ، حديث 888 ، ذيل آيهء شريفه .
( 1 ) . فتح ، 29 .
( 133 ) . تفسير برهان ، ج 3 ، ص 144 ، ذيل آيهء مباركة ؛ تفسير مجمع البيان ، ذيل آيهء 47 ، از سورهء نور ، از بلخى نقل كرده است .