تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 625

مساهمون:

ص٦٢٥
حق مشورت كننده : حق " مشورت كننده " اين است كه مشاور اگر نظر درستى در جهت خير وصلاح أو دارد در اختيار أو بگذارد ، به گونه اى كه اگر خودش به جاى أو بود همين نظر را عمل مىكرد . وبكوشد اين اظهار نظر با نرمش واستدلال توام باشد نه با خشونت وغلظت ، زيرا نرمش وحشت را مىزدايد ولى خشونت وحشت آفرين است . واگر نظري ندارد أو را نزد كسى كه در آن مورد صاحب نظر است راهنمايى كند تا نسبت به خيرخواهى أو كوتاهى نكرده باشد . وبر مشاور حرام است كه به مشورت كننده خيانت نموده وأو را عمدا گمراه كند ، واگر مشاور در مشورت خيانت نمود چنانچه مشورت كننده در اثر اعتماد به مشاور متحمل ضرر وزيان مادي يا معنوي شود ، مشاور در پيشگاه خداوند مسؤول خواهد بود . حق مشاور : حق " مشاور " اين است كه اگر غير از نظر مشورت كننده ويا مخالف با واقع اظهار نظر نمود مورد تهمت قرار نگيرد ، زيرا هر كس عقيدة ونظري دارد ومشورت كننده در عمل نمودن به نظر مشاور آزاد است ، پس حق ندارد أو را متهم نمايد . واگر نظرش موافق با واقع يا موافق با نظر مشورت كننده باشد پس از بجا آوردن حمد وشكر خداوند نظر أو را قبول نمايد ، ودر هر حال مشورت كننده نسبت به اظهار نظر ودقت مشاور در تشخيص صلاح وفساد از أو تشكر كند . وبجاست اگر مشاور براي بررسى وتحقيق متحمل مخارجى شده است مشورت كننده آن را جبران نمايد ، بلكه اگر آن را شرط كرده باشند واجب است جبران نمايد . حق نصيحت جو : حق " نصيحت جو " اين است كه نصيحت كننده آنچه را صحيح ومفيد به حال أو مىداند از أو دريغ نكند ، وبا ملايمت ونرمش در حدود فهم ودركش به أو ارائه نمايد وبداند كه فهم ودرك اشخاص مختلف است . نصيحت كننده بايد نصيحت خود را با رحمت وعطوفت ادا كند ، وچنانچه مورد نصيحت احكام شرعي بوده ونصيحت جو جاهل به آنها باشد ، بر نصيحت كننده از باب ارشاد جاهل واجب است حكم خدا را بيان نمايد . حق نصيحت كننده : حق " نصيحت كننده " اين است كه در برابرش متواضع باشى ودل خود را براي فهم