مسائل رهن
" رهن " آن است كه بدهكار مقدارى از مال خود را نزد طلبكار بگذارد كه اگر بدهى
خود را نپرداخت طلبكار طلب خود را از آن مال وصول كند .
" مسأله 2314 " در رهن صيغه خاصي شرط نيست ، وهمين اندازه كه بدهكار مال
خود را به قصد رهن بدهد وطلبكار هم آن را به همين قصد بپذيرد كافى وصحيح است .
" مسأله 2315 " بنابر أقوى در صحت رهن ، قبض معتبر است ، پس تا زماني كه
طلبكار يا نماينده أو مال رهن را تحويل نگرفته رهن ثابت نشده است .
" مسأله 2316 " در هر يك از رهن دهنده ورهن گيرنده " بلوغ " و " عقل " و " اختيار "
شرط است ، همچنين رهن دهنده بايد سفيه نباشد ، يعنى از كساني نباشد كه مال خود را در
راه هاى بيهوده مصرف مىكنند ، بلكه اگر رهن دهنده به علت ورشكستگى توسط
حاكم شرع از تصرف در اموالش منع شده باشد نمىتواند مال خود را رهن بگذارد .
" مسأله 2317 " مال رهن بايد " عين " باشد نه منفعت ودين ، ونيز بايد " معين " باشد
نه مبهم .
" مسأله 2318 " انسان مالي را مىتواند رهن بگذارد كه شرعا حق تصرف در آن را
داشته باشد ، هر چند مالك آن نباشد . واگر مال شخص ديگرى را رهن بگذارد در صورتي
صحيح است كه صاحب مال به آن رضايت دهد .
" مسأله 2319 " چيزى را كه رهن مىگذارند بايد خريد وفروش آن صحيح باشد ،
پس به عنوان مثال اگر شراب يا آلات قمار را رهن بگذارند صحيح نيست .
" مسأله 2320 " اگر رهن دهنده يا ورثه أو رهن گيرنده يا ورثه أو را امين ندانند ، مىتوانند
مال رهن را نزد شخص ثالث ويا كسى كه حاكم شرع تعيين مىكند به امانت
بگذارند .
" مسأله 2321 " منافع چيزى كه به رهن گذاشته شده در مدت رهن از آن رهن دهنده