مسائل حواله
" مسأله 2331 " اگر شخصي طلبكار خود را حواله دهد كه طلب خود را از ديگرى
بگيرد وطلبكار قبول نمايد ، بعد از آن كه حواله درست شد كسى كه به أو حواله شده بدهكار
مىشود ، وطلبكار نمىتواند طلبي را كه دارد از بدهكار أولى مطالبه نمايد .
" مسأله 2332 " در حواله صيغه خاصي وجود ندارد ، وهمين كه بدهكار وطلبكار
وشخص سوم از حواله آگاه شوند وبپذيرند حواله صحيح است .
" مسأله 2333 " هر يك از حواله دهنده وحواله گيرنده وكسى كه به أو حواله شده
بايد عاقل ، بالغ وداراى اختيار باشند وسفيه نباشند ، همچنين نبايد توسط حاكم شرع
از تصرف در أموال منع شده باشند . ولى اگر حواله دهنده از تصرف در أموال منع شده باشد
ليكن سر كسى كه به حواله دهنده بدهكار نيست واز تصرف در اموالش منع نشده حواله
دهد اشكال ندارد .
" مسأله 2334 " براي صحت حواله لازم نيست آنچه حواله داده مىشود " عين "
باشد ، بلكه اگر منفعت يا كارى كه مباشرت شخص بدهكار در آن شرط نيست - مانند
انجام نماز يا روزه ويا دوختن لباس - حواله داده شود صحيح است .
" مسأله 2335 " اگر بر كسى كه بدهكار است حواله دهند احتياط واجب آن است كه
حواله با رضايت وقبول أو باشد ، ولى حواله دادن بر كسى كه بدهكار نيست در صورتي
صحيح است كه أو قبول كند . همچنين اگر بخواهد به كسى كه جنسي بدهكار است جنس
ديگر حواله دهد تا أو قبول نكند حواله صحيح نيست .
" مسأله 2336 " موقعى كه انسان حواله مىدهد بايد بدهكار باشد ، پس اگر بخواهد
وأم بگيرد تا هنگامى كه نگرفته وبدهكار نشده حواله صحيح نيست .
" مسأله 2337 " مقدار حواله وجنس آن بايد براي حواله دهنده وطلبكار معلوم
باشد ، پس اگر مبلغى پول ومقدارى جنس به كسى بدهكار باشد وبه طلبكار بگويد : يكى