سال كتاب زبور عجم به زبان فارسى منتشر شد . اين كتاب حاوى اشعار عرفانى ، و مملو از معانى حياتبخش و داراى مضامين بسيار بلندى است حاكى از شرافت و اهمّيّت مقام انسان .
بعد از انتشار زبور عجم كتاب جاويدنامه نشر يافت ، اين اثر را عالىترين و راقىترين آثار منظوم اقبال دانستهاند . اين كتاب در حكم كمدى الهى شرق شناخته مىشود ، اقبال در ضمن سرودن اشعار آن ، به صورت بسيار زيبا و جالبى ، افكار و نظرياتش را دربارهء مسائل متنوعى كه انسان در زندگى روزانهاش با آنها مواجه مىشود ، تشريح كرده و توضيح داده است . اين اشعار در عداد اشعار كلاسيك جاويد جهان محسوب مىشود .
اقبال پس از تمام كردن جاويدنامه دوباره به زبان اردو توجّه كرد و مجموعهء اشعارى به نام بال جبرييل در سال 1935 نشر داد و سپس به سال 1936 ، مجموعهء ديگرى را به نام ضرب كليم انتشار داد . در سال 1934 منظومهاى به نام « مسافر » به زبان فارسى نشر داد و سپس در سال 1936 اشعار ديگرى تحت عنوان « پس چه بايد كرد اى اقوام شرق ؟ » منتشر كرد .
آخرين مجموعهء اشعار اقبال كه به زبان اردو و فارسى سروده شده و پس از رحلت وى به چاپ رسيده ارمغان حجاز ناميده شده است .
هر چند شهرت و معروفيت اقبال ، بيشتر از وجههء شاعرى اوست ، معذلك نبايد فراموش كرد كه اقبال سه كتاب براى ما از خود باقى گذاشته من جمله كتاب بسيار نفيس احياى فكر دينى در اسلام كه شايان توجّه مخصوص مىباشد و هر يك از فصول آن براى متفكران مملو از انديشههاى عميق و آراى علمى دقيق است .
اين كتاب شامل شش خطابه است كه اقبال در دانشگاههاى
مفخر شرق سيد جمال الدين اسد آبادى (فارسى) — صفحة 235
مساهمون: أحمد أمين
ص٢٣٥