ابن عباس : از او مىترسيدم .
و آنگاه زهرى مىگويد : اگر چنين نبود كه بر ابن عباس پيشوايى پرهيزكار و نافذ الحكم تقدم جسته بود ، هيچ دو نفرى در علم و دانش ابن عباس اختلاف نمىنمودند « 1 » .
مؤلف : ابن ابى الحديد مىگويد : عمر مردى سخت ، پرمهابت ، سيّاس ، و بىمحابا بوده و بزرگان صحابه از او تقيه مىنمودهاند . و پس از مرگ او زمانى كه ابن عباس حكم مسأله « عول » را اظهار نمود و پيش از آن اظهار نكرده بود به او گفتند : چرا در زمان حيات عمر آن را ابراز نداشتى ؟ گفت : از او مىترسيدم زيرا وى مردى مهيب بود « 2 » .
شگفتا ! آنگاه كه گفته شود زنى در مقام محاجّه با او وى را محكوم نموده بطورى كه ناچار به اقرار شده است مىگويند بسيار متواضع بوده . و هرگاه گفته شود كه در باب ارث حكم خدا را ندانسته و دانشمندان از تفهيم او مىترسيدهاند مىگويند سخت و بسيار با مهابت بوده است .
66 - دو متعه
( 1 ) ابن ابى الحديد آورده : عمر مىگفت : در زمان رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - دو متعه وجود داشت ، و من هر دو را تحريم مىكنم و انجام دهندهء آنها را مجازات ، ( آن دو عبارتند از : متعهء زنان و متعهء حج ) « 3 » .
مؤلف : با اين كه رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - اشرف پيامبران الهى بوده نمىتوانسته از پيش خودش حلالى را حرام و يا حرامى را حلال نمايد . و خداى تعالى فرموده : «
وَ لَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنا بَعْضَ الْأَقاوِيلِ لَأَخَذْنا مِنْهُ بِالْيَمِينِ ثُمَّ لَقَطَعْنا مِنْهُ الْوَتِينَ
» « 4 » .
هامش
( 1 ) - فروع كافى ، ج 7 ، ص 79 ، حديث 3 .
( 2 ) - شرح نهج البلاغه ، ج 1 ، ص 58 .
( 3 ) - شرح نهج البلاغه ، ج 1 ، ص 61 .
( 4 ) - سورهء الحاقة ، آيهء 44 .